اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٧٧ - فصل«درباره نيت»

و اين نيز اگر انسانى وجه رضاى پروردگار را در حركات و سكنات خود نداند در اين راه كافى نيست زيرا ممكن است كه براى سالك مقصد و مرادى جز وجه اللّه و رضاى حق نباشد ولى بخاطر جهلش به وجه رضاى بارى‌تعالى، در اعمال و رفتار خود عملش به گونه اعمال جاهل عابد باشد، بنابراين كسى كه در پى اخلاص است لازم است كه در ارزيابى علم حركات و سكنات و رفتار خود، به مجاهده‌اى شديد بپردازد و اعمال خود را از هر بدعت و انحراف خالص گرداند و از ابتلا به مخالفت پروردگار بر حذر باشد و ارزيابى عمل و نفس و آنچه كه از عمل نصيب انسان مى‌شود و يا در حفظ عمل از بطلان پس از انجامش مؤثر است همه اين امور نياز به مجاهده‌اى سخت و صبرى بسيار دارد تا انسان بتواند در راه تحصيل آن علمى كه سودمند بحال انسان است و تزكيه نفس، آن اعمال شاق و طاقت فرسا را تحمل كند، چرا كه دامنه غرور در اعمال گسترده‌تر از فاصله بين زمين و آسمان است و گمان نمى‌كنم احدى بتواند خود را از آن به‌سلامت بدارد مگر آن‌كس كه ذات اقدس حق به لطفش او را محافظت كند و لذا است كه مردم را مى‌بينى كه اعمالشان اعمال مقربان و نيكان است ولى هيچ بهره‌اى از آن اعمال نصيبشان نمى‌شود و اين جز بخاطر وجود همين آفات اعمال نيست و الا كه اگر عمل واقعا عمل باشد خواه‌ناخواه نورى در دل و معرفتى در قلب از خود بجاى مى‌گذارد كه پيوسته در حال ازدياد است تا به جائى رسد كه براى هر كسى وجود آن محسوس خواهد بود.

آيا اين حديث قدسى را نشنيده‌اى كه ذات اقدس حق مى‌فرمايد:

پيوسته بنده من بواسطه انجام نوافل بمن نزديك مى‌شود تا آنگاه كه او را