اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ٢٧٠ - فصل«درباره نيت»

از آنها رسيده و هيچ شكى در آنها نيست بر مى‌آيد اينست كه احوالات آنها بحسب تجليات اسمائيه ذات ذو الجلال به مقتضاى حكمت الهى و عنايت ربانى مختلف است و آن‌كس كه پيوسته در يك حال بوده و احوالات مختلف بر او عارض نمى‌شود او همان ذات منزه از جميع صفات و حالات است و دليل ما بر اختلاف احوال آنها از تأمل در آثار آنها دانسته مى‌شود كه گاه خوف شديد و گاه رجاء عظيم، و گاه قدرت و گاه عجز از آنها مشاهده مى‌شود گاهى از آنچه در آينده واقع مى‌شود خبر مى‌دهند، و گاهى در آنچه در محضر آنها است اظهار حيرت و سرگردانى مى‌نمايند گاه از علم به آنچه بوده و آنچه در آينده خواهد بود سخن مى‌گويند، و گاه از عدم علم، گاهى رسول خدا ٦ مى‌فرمايد:

كلمينى يا حميراء. و گاه در هنگام نزول وحى آن حالات از آن حضرت ظاهر مى‌شود و امير المؤمنين ٧ گاهى مى‌فرمود من تقسيم‌كننده بهشت و دوزخ هستم و گاهى از ذكر آتش دوزخ غش مى‌نمود و مى‌فرمود: آه از آتشى كه جگرها و كليه‌ها را مى‌پزد، آه از آتشى كه پوست بدن را بريان مى‌سازد، و از هوش مى‌رفت.

همچنين در بعضى از درجات از مرد يهودى درهمى بقرض مى‌گرفت، و گاهى خاك را بدل بطلا و نقره مى‌نمود.

بهر حال براى احدى از مردم جاى اين توهم باقى نمى‌ماند كه تعبد و بندگى بخاطر ترس از آتش و طمع در بهشت جايز نيست تا چه رسد باهل علم آن‌هم از مثل بزرگ و شيخ آنها آيت اللّه شيخ ما علامه حلى كه قائل باين قول شده است ولى امثال اين لغزشها از چنين بزرگانى مايه عبرت براى كسانى است كه عبرت گيرند و رحمتى است از پروردگار