اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٨٤ - فصل«در بيان بعضى از آنچه از نماز معصومين(ع) رسيده است»

بر صاحب عرش وارد شود و به خدمت او رسد سزاوار است كه رنگ چهره‌اش دگرگون شود، و مثل همين امر از امام سجاد ٧ روايت شده و درباره آن حضرت گفته‌اند كه هرگاه وضو مى‌گرفت رنگ چهره‌اش زرد مى‌شد، از اطرافيان بحضرت گفتند چرا در هنگام وضو اين حالت بشما دست مى‌دهد، حضرت فرمود: آيا مى‌دانيد كه در مقابل چه كسى مى‌خواهم بايستم. و گفته شده كه روزى در حال نماز رداء از شانه آن حضرت افتاد، حضرت تا فراغت از نماز آن را به شانه نيفكند از علت اين امر سؤال شد، حضرت فرمود: واى بر تو آيا مى‌دانى كه در مقابل چه كسى ايستاده‌ام، بدرستى كه نماز بنده جز بهمان مقدار كه با توجه و حضور قلب و اقبال به خدا باشد از او پذيرفته نمى‌شود. راوى مى‌گويد گفتم فدايت شوم پس هلاك شديم ما. فرمود، نه، خداوند اين نمازهاى ناقص را با نوافل و نمازهاى مستحبى كامل مى‌سازد. و از حضرت صادق ٧ رسيده كه آن حضرت فرمود: على ابن الحسين ٧ هرگاه براى نماز بپامى‌خاست رنگ چهره‌اش تغيير مى‌كرد، و هرگاه سر به سجده مى‌نهاد تا عرق از سر و رويش جارى نمى‌شد سر از سجده بر نمى‌داشت.

و از آن حضرت رسيده كه فرمود: پدرم مى‌فرمود كه على ابن- الحسين ٧ هرگاه براى نماز بپامى‌خاست آن چنان بود كه گويا شاخه درختى است كه جز آنچه كه باد حركت دهد حركتى از خود ندارد.

و روايت شده كه روزى در حال نماز حالت غشوه بآن حضرت دست داد، چون بهوش آمد، از اين حالت سؤال شد، حضرت فرمود:

پيوسته آيه‌اى از قرآن را بر قلبم مى‌گذرانيدم تا آنگاه كه آن آيه را از