اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٨٢ - فصل در بيان آياتى كه گوياى اين حقيقت است كه مقصود از نماز تنها اعمال ظاهرى آن نيست

لاتَقْرَبُواالصَّلاةَوَأَنْتُمْسُكارى‌حَتَّىتَعْلَمُواماتَقُولُونَ‌ (٤- ٤٦) در حال مستى نزديك نماز نشويد تا اينكه بدانيد چه مى‌گوئيد.

كه گفته شده اين آيه اشاره‌اى هم به مستى دنيا دارد، زيرا علت نهى از نماز در حالت مستى اين بيان شده كه شخص مست نمى‌فهمد كه چه مى‌گويد، و اين خصوصيت در مستى دنيا و مستى شراب، موجود است.

و اما اخبار در اين زمينه بسيار و بحد تواتر است، از آن جمله همان احاديث و رواياتى كه در اول اين كتاب، و در فصل گذشته راجع به اينكه نمازى كه آدمى را از فحشاء و منكرات بازندارد جز دورى بنده از خدا ثمره‌اى نخواهد داشت، بيان شد مى‌باشد، و از رسول خدا ٦ رسيده كه آن حضرت فرمود: خداوند به نمازى كه نمازگزار در آن نماز قلبش را با بدنش هماهنگ نسازد نمى‌نگرد. و در جاى ديگر مى‌فرمايد:

در نماز فروتنى و تواضع پيشه نما و با گريه و زارى و اظهار پشيمانى، و با زارى و التماس دست‌هايت را دراز نما و از خدا هر چه را كه مى‌خواهى طلب نما و كسى كه چنين نباشد نمازش نمازى ناقص است. و در جاى ديگر مى‌فرمايد: هرگاه نماز واجبى را بجاى مى‌آورى در وقتش آن را بجاى آور و چنان نماز بگزار كه گويا با نماز وداع مى‌كنى و آخرين نمازت هست. و خلاصه، اخبار در اين زمينه فوق حد تواتر است.