اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٤٧ - فصل«در اهتمام به اوقات شريفه»

آن حضرت در راه هدايت ما متحمل مشقت‌ها و سختى‌هاى بسيار گرديد، بگونه‌اى كه هيچ پيامبرى آن همه سختى و مشقت نديد ولى آن حضرت صبر كرد، و طلب عذاب ننمود، تا اينكه اين امت را به راههاى هدايت و معارف ربانى رهنمون شد، و احكام و معارفى را كه هيچ‌يك از پيامبران آنها را اظهار ننموده بود، براى ما بيان داشت، و در تكميل هدايت اين امت و نجات آنها، بر هر اذيت و آزارى صبر نمود تا جائى كه خود فرمود:

هيچ پيامبرى هم چون من اين همه آزار و اذيت نديد. حتى فرزندانش در اين راه شهيد گشتند، و دخترانش به اسيرى رفتند، و حرمش هتك گرديد، و اطفالش را ذبح نمودند به نحوى كه شنيده نشده كه با اهل بيت هيچ پيامبرى، و بلكه احدى در عالم، چنين قتل و سلب و اسارتى كه در حق اهل بيت پيامبر روا داشته شد، شده باشد، و با همه اين‌ها، آن حضرت صبر نمود، و براى اهل زمين طلب عذاب ننمود، بلكه مى‌فرمود: بارالها قوم مرا هدايت فرما كه اينان نادانند. خدا او را از اين امت، نيكوترين پاداشى كه سزاوار كردار او است عنايت فرمايد.

و خلاصه اگر مؤمن در روزهاى تولد و خلافت اينان بينديشد، و در اين نعمت‌هاى بزرگ كه در چنين اوقاتى خدا به بندگانش ارزانى داشته بتفكر و تأمل بپردازد، شكر اين نعمت‌ها را بر خود واجب و لازم خواهد ديد.

و هر آنچه كه ما در فوائد وجود پيامبر ٦ بيان داشتيم، در مورد خليفه آن حضرت امير المؤمنين ٧ كه پيامبر آن حضرت را برادر خود دانست و در شدائد و گرفتاريها پا به پاى پيامبر بود، و رسول خدا ٦ در حق آن حضرت فرمود: