اسرار الصلوة (فارسى) - الملكي التبريزي، الميرزا جواد؛ مترجم رضا رجب زاده - الصفحة ١٠٦ - فصل«در بيان حمام»

حكم، حكم عامى است، و سزاوار است كه مؤمن عاقل از مشاهده هر چيز عبرت و موعظه‌اى بگيرد، هرگاه نگاهش به آتش افتد آتش جهنم را بخاطر آورد و به تاريكى كه مى‌رسد ظلمت قبر را، و اگر از چيزى وحشت نمود وحشت قبر را در نظر آورد و اگر چيزى را در حال فاسد شدن ديد پوسيدن بدن را در گور براى خود مجسم كند.

اشارات ديگر اينكه نظافت، حتى نظافت بدن امرى مرغوب و پسنديده است و در روايت ديگر رسيده كه مستحب است آنگاه كه در خانه سومى حمام وارد شد بگويد: نعوذ باللّه و نسأله الجنة تا از آن خارج شود.

يكى ديگر از آداب، كشيدن نوره است كه اخبار زيادى در ترغيب مؤمنين بآن و نهى از ترك و يا تأخير بيش از يك ماه رسيده است، و كسى كه در اين امر تأمل كند به عبرت شريفه‌اى دست مى‌يابد و آن اينكه اين شريعتى كه حتى در چنين مواردى پيروانش را بدون برنامه نگذاشته و پيروانش را از بى‌توجهى باين امور نهى نموده است چگونه مى‌تواند انسان را در اصلاح صفات قلبش كه مايه تميز انسان از حيوانات و نردبان ترقى او بدرجات و مقامات عاليه، و وجه شباهت او با ملائكه والامقام است مهمل گذاشته باشد. هم چنين سزاوار است كه مؤمن وقتى مى‌بيند در روايات اين باب رسيده كه هركس يك ماه اين سنت را ترك كند نمازش مقبول نيست در عمل بجزئيات احكام شرع جديت بيشترى داشته باشد، و جزئيات احكام را كوچك نشمارد.

و مستحب است كه در هنگام نوره كشيدن اين دعا را بخواند:

اللّهمّ طيّب ما طهر منّى و طهّر ما طاب منّي، و أبدلني شعرا