١٧٥٩. رجال الكشّى‌- به نقل از ابو القاسم نصر بن صباح-: امام كاظم عليه السلام بر بهشتى بودن عبد الرحمان بن حَجّاج، شهادت داد، و امام صادق عليه السلام به عبد الرحمان مى‌فرمود: «اى عبد الرحمان! با مردم مدينه، بحث‌هاى كلامى كن؛ زيرا من دوست دارم كه در ميان شيعه، مانند تو ديده شود».

١٧٦٠. رجال الكشّى‌- به نقل از حمّاد-: امام كاظم عليه السلام به محمّد بن حكيم مى‌فرمود كه با مردم مدينه در مسجد پيامبر خدا بنشيند و با آنان مباحثه و مجادله كند، تا جايى كه در باره ميّت در قبرش با آنان مباحثه كرد و چون به خدمت امام عليه السلام بر مى‌گشت، به او مى‌فرمود: «به آنها چه گفتى؟ آنها به تو چه گفتند؟» و از او اظهار رضايت مى‌نمود.

١٧٦١. امام عسكرى عليه السلام: نزد صادق عليه السلام از جدال كردن در دين و اين كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام از اين كار نهى كرده‌اند، سخن به ميان آمد. صادق عليه السلام فرمود: «از اين كار به طور مطلق، نهى نشده؛ بلكه از مجادله كردن با روشى جز روش پسنديده‌تر، نهى شده است. مگر نمى‌شنويد كه خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «و با اهل كتاب، جز به آن [شيوه‌اى‌] كه بهتر است، مجادله مكنيد» و مى‌فرمايد: «با حكمت و اندرزِ نيكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به آن [شيوه‌اى‌] كه نيكوتر است، مجادله نما»».

پس مجادله كردن با نيكوترين روش را دانشمندان، در كنار دين قرار داده‌اند، و مجادله كردن با روشى جز روش پسنديده‌تر، حرام است و خداوند، اين را بر شيعيان ما حرام كرده است. چگونه خداوند، مجادله كردن را به طور مطلق حرام كند، در حالى كه مى‌فرمايد: «و گفتند: هرگز كسى به بهشت وارد نمى‌شود، مگر آن كه يهودى يا ترسا باشد» و خداوند متعال [در پاسخ اين ادّعا] فرمود: «اين آرزوهاى [واهىِ‌] ايشان است. بگو: اگر راست مى‌گوييد، دليل خود را بياوريد» و شناخت راستگويى و ايمان را در گرو برهان قرار داد، و آيا برهان، جز در مجادله به روش نيكوتر آورده مى‌شود؟.