شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٥ - ٤/ ٩ تفسير قرآن با علوم تجربى

١٦٠٩. امام باقر عليه السلام: هر چيزى، آب بود و عرش خدا بر آب بود. پس خداوند عز و جل آب را فرمان داد و آن آتشى شعله‌ور شد. پس فرمان داد آتش خاموش شد و از آن دودى برخاست. پس خداوند عز و جل آسمان‌ها را از آن دود آفريد و خداوند عز و جل زمين را از خاكستر آفريد.

١٦١٠. تفسير القمّى‌- به نقل از حسين بن خالد-: از امام رضا عليه السلام در باره آيه: «سوگند به آسمان مشبّك» پرسيدم. ايشان، انگشتان دو دستش را در هم فرو برد و فرمود: «آسمان، محكم به زمين بسته شده است».

گفتم: چگونه به زمين بسته است، در حالى كه خداوند مى‌فرمايد: «آسمان را بدون ستونى كه ببينيد، برافراشت»؟

فرمود: «سبحان اللَّه! مگر نه اين كه خداوند مى‌فرمايد: «بدون ستونى كه ببينيد»؟».

گفتم: چرا.

فرمود: «ستونى وجود دارد؛ ولى شما آن را نمى‌بينيد».

گفتم: خداوند، مرا فدايت كند! اين، چگونه ممكن است؟

ايشان كف دست چپش را باز كرد، و دست راستش را بر آن گذاشت و فرمود:

«اين، زمين دنياست و آسمان دنيا، همان گنبد روى آن است. زمين دوم، روى آسمان پايين است و آسمان دوم، گنبدى بر روى آن است. زمين سوم روى آسمان دوم و آسمان سوم، گنبدى بر روى آن است. زمين چهارم روى آسمان سوم و آسمان چهارم، گنبدى بر روى آن است. زمين پنجم، روى آسمان چهارم و آسمان پنجم، گنبدى بر روى آن است. زمين ششم، روى آسمان پنجم و آسمان ششم، گنبدى بر روى آن است. زمين هفتم بر روى آسمان ششم، و آسمان هفتم، گنبدى بر روى آن است. و عرش [خداوندِ] رحمان- كه خجسته است خدا- روى آسمان هفتم است و اين، همان سخن خداوند است كه: «كسى كه هفت آسمان و همانند آنها هفت زمين را آفريد و