شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥ - ٢/ ٣ دشوار بودن شناخت تفسير و تأويل

١٤٩١. امام على عليه السلام: هر كه قرآن را فهميد، مجملات دانش را تفسير [و شرح‌] كرد.

٢/ ٢ وجوب مراجعه به عالم در شناخت متشابه‌

قرآن‌

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد. پس هر گاه در امرى [دينى‌] اختلاف نظر يافتيد، اگر به خدا و روز بازپسين، ايمان داريد، آن را به [كتاب‌] خدا و [سنّت‌] پيامبر، عرضه بداريد. اين، بهتر و نيك‌فرجام‌تر است».

حديث‌

١٤٩٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: علم قرآن، بر سه بخش است: حلال. پس از آن پيروى كن؛ حرام. پس از آن دورى كن؛ و متشابه كه برايت [گنگ و] دشوار است. پس، آن را به آگاه از آن وا گذار.

١٤٩٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به قرآن عمل كنيد: حلال آن را حلال و حرامش را حرام شماريد و به آن اقتدا نماييد و به چيزى از آن كفر مورزيد و آنچه را از آن بر شما گنگ (مبهم) است، به خدا و اولياى امرِ پس از من ارجاع دهيد تا شما را [از حقيقت آن‌] آگاه سازند.

٢/ ٣ دشوار بودن شناخت تفسير و تأويل‌

١٤٩٤. الكافى‌- به نقل از زيد شحّام-: قَتادة بن دِعامه بر امام باقر عليه السلام وارد شد. امام عليه السلام به او فرمود:

«اى قَتاده! تو فقيه بصريان هستى؟».

گفت: اين طور مى‌گويند.

فرمود: «به من خبر رسيده است كه تفسير قرآن مى‌گويى؟».

قتاده گفت: بله.

فرمود: «دانسته تفسيرش مى‌كنى، يا ندانسته؟».