شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣ - ج - نمونههايى از تفسير باطنى

زنده بيرون آورده مى‌شود، كافرى است كه از گِل (طينت) مؤمن بيرون مى‌آيد. زنده، مؤمن، و مرده، كافر است.

١٤٨١. الكافى‌- به نقل از زيد شحّام در باره اين سخن خداوند عز و جل: «انسان بايد به خوراك خود بنگرد»-: پرسيدم: خوراك انسان چيست؟ امام باقر عليه السلام فرمود: «علمى است كه به دست مى‌آورد. [بايد نگاه كند كه‌] از چه كسى آن را مى‌گيرد».

١٤٨٢. الكافى‌- به نقل از عبد اللَّه بن سنان-: ذريح مُحاربى گفت: به امام صادق عليه السلام گفتم:

خداوند در كتابش به من دستورى داده كه دوست دارم آن را انجام دهم. فرمود: «آن چيست؟» گفتم: اين سخن خداوند عز و جل: «بايد آلودگى‌شان را بزدايند و به نذرهاى خود وفا نمايند». فرمود: «آلودگى‌شان را بزدايند»، ديدار امام است و «به نذرهايشان وفا كنند» همين مناسك است».

[خودم‌] خدمت امام صادق رسيدم و گفتم: فدايت گردم! معناى: «آلودگى‌شان را بزدايند و به نذرهاى خود وفا نمايند» چيست؟

فرمود: «كوتاه كردن سبيل و چيدن ناخن و شبيه اينها».

گفتم: فدايت گردم! ذريح مُحاربى، از شما براى ما نقل كرد كه به او گفته‌ايد:

«آلودگى‌شان را پاك كنند»، ديدار امام است و «به نذرهاى خود وفا نمايند»، انجام همين مناسك است»؟

فرمود: «ذريح راست گفته است. قرآن، ظاهر و باطنى دارد؛ امّا آنچه ذريح فهميده و پذيرفته، چه كسى آن را درك مى‌كند و مى‌پذيرد؟».

١٤٨٣. امام صادق عليه السلام: بدانيد كه خداوند را هيچ يك از بندگان مؤمنش ياد نكرد، مگر اين كه خدا از او به نيكى ياد نمود. پس در طاعت خدا بكوشيد؛ زيرا به هيچ چيزى از خوبى‌هايى (ثواب‌هايى) كه نزد خداست، نتوان رسيد، مگر به فرمان‌بردارى از او و