شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٣ - ٢/ ١ اندرزهاى خدا

فصل دوم: به كارگيرى موعظه در تبليغ‌

٢/ ١ اندرزهاى خدا

قرآن‌

«اى مردم! به يقين، براى شما از جانب پروردگارتان اندرزى، و درمانى براى آنچه در سينه‌هاست، و ره‌نمود و رحمتى براى ايمان آورندگان [به خدا] آمده است».

«و ما آن (عقوبت) را براى حاضران و [نسل‌هاى‌] پس از آنان، عبرتى، و براى پرهيزگاران، پندى قرار داديم».

«كسانى كه ربا مى‌خورند، [از گور] بر نمى‌خيزند، مگر مانند برخاستنِ كسى كه شيطان بر اثر تماس، او را آشفته‌سر كرده است. اين، بِدان سبب است كه آنان گفتند: «داد و ستد، صرفاً مانند رباست» و حال آن كه خدا، داد و ستد را حلال، و ربا را حرام گردانيده است. پس هر كس، اندرزى از جانب پروردگارش بدو رسيد و [از رباخوارى‌] باز ايستاد، آنچه گذشته، از آنِ اوست، و كارش به خدا واگذار مى‌شود، و كسانى كه [به رباخوارى‌] باز گردند، آنان اهل آتش اند و در آن، ماندگار خواهند بود».

«اين [قرآن‌] براى مردم، بيانى، و براى پرهيزگاران، ره‌نمود و اندرزى است».

«و عيسى پسر مريم را به دنبال آنان (پيامبران پيشين) در آورديم، در حالى كه تورات را كه پيش از او بود، تصديق مى‌كرد، و به او انجيل را عطا كرديم كه در آن، هدايت و نورى است و تصديق كننده توراتِ قبل از آن است، و براى پرهيزگاران، ره‌نمود و اندرزى است».