شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٥ - الف - برهان فطرت

فرمود: «آيين حنيف (يكتاپرستى)، برخاسته از سرشت (فطرت) است كه خداوند، مردم را بر آن، آفريده است «و آفرينش خدا تغييرناپذير است»». [آن گاه‌] فرمود: «خدا مردم را بر شناخت خود، سرشته است».

١٧٢٥. التوحيد- به نقل از زراره-: به امام باقر عليه السلام گفتم: خداوند، كارهايت را به سامان كند! اين سخن خداوند عز و جل در كتابش: «سرشتى كه خدا مردم را بر آن، سرشته است» به چه‌معناست؟

فرمود: « [خدا] آنان را بر يكتاپرستى، سرشت و آن، هنگامى بود كه از ايشان پيمان گرفت كه او را به عنوان پروردگار خويش بشناسند».[١] گفتم: يعنى با او گفتگو كردند؟

ايشان سرش را پايين انداخت و سپس فرمود: «اگر چنين نبود كه نمى‌دانستند پروردگارشان كيست و روزى‌دهنده‌شان چه كسى است».

١٧٢٦. معانى الأخبار- به نقل از زراره-: از امام باقر عليه السلام در باره آيه «گروندگان خالص (حنيف) براى خدا باشيد و به او شرك نورزيد» پرسيدم و گفتم: آيين حنيف، چيست؟ فرمود: «همان فطرت است».

١٧٢٧. المحاسن‌- به نقل از زراره-: از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداى متعال: «سرشت خدا كه مردمان را بر آن، سرشته است» پرسيدم. فرمود: «آنان را بر سرشت خداشناسى آفريد، و اگر چنين نبود، هر گاه از آنان سؤال مى‌شد كه پروردگارشان كيست و روزى‌دهنده‌شان چه كسى است، [جواب آن را] نمى‌دانستند».

[١]. اشاره است به آيه ١٧٢ از سوره اعراف:« و هنگامى را كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم، نسل آنان را بر گرفت و ايشان را بر خودشان گواه ساخت كه« آيا پروردگار شما نيستم؟»، گفتند: آرى، گواهى داديم».