شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٣ - ٤/ ٢ آياتى كه با آيات ديگر، تفسير مىشوند

معاشرت كنند و بر ايشان بسيار دشوار بود. به نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شكايت كردند. پس خداوند سبحان، اين آيه را نازل فرمود: «از تو در باره يتيمان مى‌پرسند. بگو: اصلاح كار آنان، خوب است، و اگر با آنها هم‌زندگى شويد، آنان برادران شمايند. خداوند، فسادگر را از اصلاح‌جو، باز مى‌شناسد، و اگر خدا مى‌خواست، شما را به رنج مى‌انداخت. خداوند، عزيز و حكيم است». اين، از دو بزرگوار، امام باقر و امام صادق عليهما السلام، روايت شده است.

١٥٤٤. امام صادق عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى متعال: «و از ديرباز [در انتظارش‌] بر كسانى كه كافر شده بودند، پيروزى مى‌جستند. پس چون آنچه [اوصافش را] مى‌شناختند برايشان آمد، انكارش كردند»-: اين آيه، در باره يهود و نصارا نازل شد. خداوند- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد: «كسانى كه به ايشان كتاب داديم»، يعنى تورات و انجيل را «او را مى‌شناسند»، يعنى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را «آن چنان كه فرزندان خود را مى‌شناسند»؛ چرا كه خداوند عز و جل اوصاف محمّد و ياران او و موضوع مبعوث شدن و هجرت كردنش را در تورات و انجيل و زبور براى آنان فرو فرستاد و آن، سخن اوست كه: «محمّد، پيامبر خداست و كسانى كه با اويند، بر كافران، سختگير [و] با همديگر مهربان‌اند. آنان را در ركوع و سجود مى‌بينى.

فضل و خشنودى خدا را خواستارند. علامتِ [مشخّصه‌] آنان بر اثر سجود، در چهره‌هايشان است.

اين است صفت آنها در تورات و صفت آنها در انجيل». با اين اوصاف، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و ياران او در تورات و انجيل، ياد شده بود. بنا بر اين، زمانى كه خداوند، او را مبعوث كرد، اهل كتاب، وى را شناختند، چنان كه خداوند عز و جل فرموده است: «پس چون آنچه [اوصافش را] مى‌شناختند، برايشان آمد، انكارش كردند».

٤/ ٢ آياتى كه با آيات ديگر، تفسير مى‌شوند

١٥٤٥. امام على عليه السلام‌- در تفسير آيه «پيمان من به ستمكاران نمى‌رسد»-: يعنى مشركان؛ زيرا شرك‌