شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٧ - ٤/ ٤ تفسير مفهومى

فرمود: «در اين سخن خداوند عز و جل: «بگو: پروردگار من، زشتى‌ها را حرام كرده است، آشكار و پنهان آنها را و گناه و تجاوز ناحق را نيز»؛ امّا اين سخن او: «آشكار آنها»، يعنى زناى علنى و نصب پرچم‌هايى كه زنان بدكار و فاحشه در دوران جاهليت بالا مى‌بردند.

امّا اين سخن خداى عز و جل: «پنهان را»، يعنى زنان پدرانتان. چون قبل از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله وقتى مرد زن‌دارى مى‌مرد، پسرش بعد از او با زن او ازدواج مى‌كرد- البتّه در صورتى كه آن زن، مادرش نبود-. خداوند عز و جل اين را حرام كرد. امّا منظور از «گناه» خودِ خمر است. خداوند عز و جل در جاى ديگرى فرموده است: «از تو در باره خمر و قمار مى‌پرسند. بگو: در هر دو، گناه بزرگ و سودهايى براى مردم هست»." گناه"، در كتاب خدا، خمر و قمار است. و گناه اين دو، بزرگ‌تر از سود آنهاست، همان گونه كه خداوند متعال فرموده است».

مهدى گفت: اى على بن يقطين! به خدا سوگند، اين فتوا، هاشمى است.

به مهدى گفتم: به خدا سوگند- اى امير المؤمنين-، راست گفتى. سپاس، خداى را كه اين علم را از خاندان شما بيرون نبرد!

به خدا سوگند، مهدى، هيچ درنگى نكرد و بلافاصله به من گفت: اى رافضى! راست گفتى.

١٥٧٤. امام صادق عليه السلام: عبّاد بصرى، در راه مكّه با زين العابدين عليه السلام ديدار كرد و به اين ايشان گفت: اى على بن الحسين! جهاد و سختىِ آن را رها كردى و به حج و راحتى آن روى آوردى، در حالى كه خداى عز و جل مى‌فرمايد: «همانا خداوند از مؤمنان، جان و مالشان را مى‌خرد تا در برابر، براى ايشان بهشت باشد. [آنان‌] در راه خدا مى‌جنگند و مى‌كشند و كشته مى‌شوند. [اين‌] وعده حقّى در تورات و انجيل و قرآن، بر عهده اوست و چه كسى از خدا به عهد خويش وفادارتر است؟ پس بدين داد و ستد كه كرده‌ايد، شادمان باشيد، و اين، همان كاميابى بزرگ است»؟!

زين العابدين عليه السلام به او فرمود: «آيه را تمام كن كه فرموده: « [آن مؤمنان،] همان توبه‌