شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٣ - ٣/ ٢ آيات قرآن، يكديگر را تكذيب نمىكنند

است كه خدا و فرشتگان، در [زير] سايبان‌هايى از ابر سپيد به سوى آنان بيايند»، و مى‌فرمايد:

«آيا جز اين انتظار دارند كه فرشتگان، به سويشان بيايند، يا پروردگارت بيايد، يا پاره‌اى از نشانه‌هاى پروردگارت بيايد؟ [امّا] روزى كه پاره‌اى از نشانه‌هاى پروردگارت [پديد] بيايد، كسى كه قبلًا ايمان نياورده يا خيرى در ايمان آوردن خود به دست نياورده، ايمان آوردنش، سودى نمى‌بخشد». پس بار ديگر مى‌فرمايد: «پروردگارت مى‌آيد» و يك بار ديگر مى‌فرمايد:

«روزى كه پاره‌اى از نشانه‌هاى پروردگارت بيايد». اين چگونه است اى امير مؤمنان- و چگونه در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!

امام عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن، شك كرده‌اى، بگو».

آن مرد گفت: مى‌بينم كه خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «بلكه ايشان، به ديدار پروردگارشان كافرند»، و از مؤمنان، ياد كرده است و مى‌فرمايد: «آنان كه گمان دارند با پروردگارشان ديدار مى‌كنند و به سوى او باز مى‌گردند»، و مى‌فرمايد: «درودشان، روزى كه با او ديدار كنند، سلام خواهد بود»، و مى‌فرمايد: «پس هر كه به ديدار پروردگارش اميد دارد، [بداند كه‌] وعده خدا، آمدنى است»، و مى‌فرمايد: «پس هر كه به ديدار پروردگارش اميد دارد، بايد كار شايسته انجام دهد». يك بار خبر مى‌دهد كه او را ديدار مى‌كنند، يك بار خبر مى‌دهد كه ديدگان، او را در نمى‌يابند؛ ولى او ديدگان را در مى‌يابد و يك بار مى‌گويد: «به او احاطه علمى پيدا نمى‌كنند». اين چگونه است- اى امير مؤمنان- و چه طور در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!

امام عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن، شك كرده‌اى، بگو».

آن مرد گفت: مى‌بينم كه خداوند- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد: «و گناهكاران، آتش [دوزخ‌] را مى‌بينند و در مى‌يابند كه در آن خواهند افتاد»، و فرموده است: «آن روز، خدا، جزاى شايسته آنان را به طور كامل مى‌دهد و خواهند دانست كه خدا همان حقيقتِ آشكار است»،