دور كردن از خود بزرگ‌بينى، و زكات را وسيله‌اى براى روزى [نيازمندان‌]، و روزه را براى آزمودن اخلاص مردمان، و حج را سبب نزديكى اهل دين به يكديگر، و جهاد را براى عزّت اسلام، و امر به معروف را براى اصلاح توده مردم، و نهى از منكر را به عنوان عامل باز دارنده كم‌خردان، و صله رحم را براى افزون شدن شمار [افراد]، و قصاص را براى حفظ خون‌ها، و جارى ساختن حدود را براى اهمّيت دادن به حرام‌ها، و شراب نخوردن را براى حفظ خِرد، و دورى كردن از دزدى را براى خويشتندارى، و خوددارى از زنا را براى سالم ماندن نسب، و ترك لواط را براى زياد شدن نسل، و گواهى دادن‌ها را براى آشكار (ثابت) شدن حقوق انكار شده، و دروغ نگفتن را براى ارج نهادن به راستى، و سلام كردن (اسلام) را براى ايمنى از ترس‌ها [و نگرانيها]، و امانتدارى (/ امامت) را براى سامان يافتن كار امّت، و طاعت [از امام‌] را براى بزرگداشت مقام امامت.

١٥٩٩. الكافى‌- به نقل از يونس بن عبد الرحمان-: به امام رضا عليه السلام گفتم: فدايت گردم! چگونه است كه وقتى مردى مى‌ميرد و همه فرزندانش يكسان هستند، زنان، نصف مردان ارث مى‌برند، و حال آن كه توانمندى و چاره‌انديشى زنان، كمتر از مردان است؟

فرمود: «زيرا خداوند عز و جل مردان را بر زنان، يك درجه برترى داده؛ چرا كه زنان، عيال (نانخور) مردان مى‌شوند».

١٦٠٠. امام كاظم عليه السلام: زكات براى قُوت بينوايان، و به منظور زياد شدن مال آنان، تشريع شده است.

١٦٠١. امام صادق عليه السلام‌- هنگامى كه از حكمت روزه پرسيده شد-: خداوند عز و جل روزه را براى برابر شدن ثروتمند و بينوا واجب كرد، براى اين كه ثروتمند، هيچ گاه گرسنگى را نمى‌چشيد تا به بينوا رحم كند؛ زيرا ثروتمند، هر گاه چيزى را اراده كند، به آن دست مى‌يابد. پس خداوند عز و جل خواست تا ميان بندگانش تساوى برقرار كند و به ثروتمند مزه گرسنگى و رنج را بچشاند، تا او بر ضعيف دل‌رحمى كند و بر گرسنه رحم نمايد.

١٦٠٢. علل الشرائع‌: امام رضا عليه السلام در جواب سؤال‌هاى محمّد بن سنان به او نوشت: حكمت جواز