شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٣ - الف - برهان فطرت

١/ ٣ نمونه‌هايى از برهان‌هاى قرآن در توحيد

الف- برهان فطرت‌

قرآن‌

«آيا خبرِ كسانى كه پيش از شما بودند، [يعنى‌] قوم نوح و عاد و ثمود، و آنان كه پس از ايشان بودند [و] كسى جز خدا از آنان آگاهى ندارد، به شما نرسيده است؟ فرستادگانشان دلايل آشكار برايشان آوردند؛ ولى آنان دست‌هايشان را [به نشانه اعتراض‌] بر دهان‌هايشان نهادند و گفتند: ما به آنچه شما بِدان مأموريت داريد، كافريم و از آنچه ما را بِدان مى‌خوانيد، سخت در شكّيم. پيامبرانشان گفتند: «مگر در باره خدا، پديدآورنده آسمان‌ها و زمين، ترديدى هست؟ او شما را دعوت مى‌كند تا پاره‌اى از گناهانتان را بر شما ببخشايد و تا زمان معيّنى شما را مهلت دهد». گفتند: شما جز بشرى مانند ما نيستيد. مى‌خواهيد ما را از آنچه پدرانمان مى‌پرستيدند، باز داريد. پس براى ما حجّتى آشكار بياوريد».

«پس با گرايش تمام به حق، روى خود را به سوى اين دين نما، با همان سرشتى كه خدا مردم را بر آن، سرشته است. آفرينش خداى، تغييرناپذير است. اين است همان دين پايدار؛ ولى بيشتر مردم نمى‌دانند».

«گروندگان خالص (حنيف) به خدا باشيد، نه شريك گيرندگان براى او».

«و اگر از ايشان بپرسى: «چه كسى آسمان‌ها و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را [چنين‌] رام كرده است؟»، حتماً خواهند گفت: اللَّه. پس چگونه [از حق‌] باز گردانيده مى‌شوند؟».

«و اگر از ايشان بپرسى: «چه كسى آسمان‌ها و زمين را آفريده است؟»، قطعاً خواهند گفت:

تواناى دانا آنها را آفريده است».

حديث‌

١٧٢٤. الكافى‌- به نقل از زراره-: از امام باقر عليه السلام در باره آيه «گروندگان خالص (حنيف) براى خدا باشيد و به او شرك نورزيد» پرسيدم.