١٦٦٨. امام صادق: در باره هر آيه‌اى نگوييد: اين آيه مربوط به فلان مرد و آن آيه مربوط به فلان مرد است. بخشى از قرآن، [احكامِ‌] حلال و بخشى ديگر از آن، [احكامِ‌] حرام است و در آن، خبر پيشينيان شما و خبر آنچه پس از شماست و احكام مربوط به شماست. قرآن، اين چنين است.

١٦٦٩. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌- به نقل از محمّد بن زياد و محمّد بن يسار-: به امام حسن عليه السلام گفتيم: گروهى پيش ما هستند كه فكر مى‌كنند هاروت و ماروت، دو فرشته اند كه خداوند از ميان فرشتگان، آن دو را برگزيد، و زمانى كه نافرمانى انسان‌ها زياد شد، خداوند، آن دو را به اضافه يكى ديگر به دنيا فرستاد، و آن دو با زُهره آزموده شدند.

آن دو تصميم داشتند با زهره زنا كنند و ميخوارگى نمايند و آدم بى‌گناهى را بكشند.

خداوند عز و جل آن دو را در بابِل، عذاب كرد. جادوگران از آن دو، جادوگرى آموختند.

خداوند متعال، آن زن را به صورت اين ستاره‌اى كه [نامش‌] زهره است، مسخ كرد.

امام عليه السلام فرمود: «پناه بر خدا از اين حرف‌ها! فرشتگان خداى متعال، معصوم هستند و با لطف خداى متعال، از كفر و زشتى‌ها در امان‌اند. خداوند عز و جل در باره آنها فرموده است: «آنچه را خداوند به آنها دستور داده، نافرمانى نمى‌كنند و هر چه دستور گرفته‌اند، انجام مى‌دهند» و خداى عز و جل فرموده است: «هر كه در آسمان‌ها و زمين است، براى اوست كسانى كه نزد اويند»، يعنى فرشتگان «از پرستش او تكبّر نمى‌كنند و درمانده نمى‌شوند. شب و روز تسبيح مى‌گويند و سستى نمى‌ورزند». خداوند عز و جل باز هم در باره فرشتگان فرموده است: «بلكه بندگانى گرامى اند، از او در گفتار، پيشى نمى‌گيرند، و به فرمان او عمل مى‌كنند. هر چه در برابر آنها و پشت سرشان است، مى‌داند. و شفاعت نمى‌كنند، مگر براى كسى كه [خدا] رضايت دهد، و آنها از ترس خدا هراسناك‌اند»».

سپس فرمود: «اگر آن گونه باشد كه آنان مى‌گويند، خداى عز و جل آن فرشتگان را خليفگان خود در زمين قرار داده، و آنان همانند پيامبران و امامان در زمين هستند.

آيا مى‌شود كه پيامبران و امامان عليهم السلام مرتكب قتل و زنا شوند؟».