شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٧ - ٢/ ٢ اندرزهاى عيسى(ع)

١٧٤٥. عيسى عليه السلام: خوشا به حال آنان كه ميان مردم، صلح (آشتى) برقرار مى‌كنند! آنان اند كه در روز رستاخيز، مقرّب [درگاه الهى‌] اند.

١٧٤٦. عيسى عليه السلام: خوشا به حال پاك‌دلان! آنان اند كه در روز رستاخيز، خدا را ديدار مى‌كنند.

١٧٤٧. عيسى عليه السلام: خوشا به حال فروتنانِ در دنيا! آنان اند كه در روز رستاخيز، وارث تخت‌هاى پادشاهى اند.

١٧٤٨. عيسى عليه السلام: اى بندگان بد! مردم را بر اساس گمان، سرزنش مى‌كنيد و خويشتن را با وجود يقين [به بدى و گناهكارى خود]، سرزنش نمى‌كنيد؟!

١٧٤٩. عيسى عليه السلام: اى بندگان دنيا! سرهايتان را مى‌تراشيد، و پيراهن‌هاى كوتاه مى‌پوشيد، و سرهايتان را به زير مى‌افكنيد؛ امّا كينه [و ناخالصى‌] را از دل‌هايتان بيرون نمى‌كشيد؟!

١٧٥٠. عيسى عليه السلام: اى بندگان دنيا! مَثَل شما، مَثَل گورهاى آراسته است كه بيرونشان بيننده را خوش مى‌آيد و درونشان استخوان‌هاى مردگان و آكنده از گناهان است.

١٧٥١. عيسى عليه السلام: اى بندگان دنيا! مَثَل شما، مَثَل چراغ است كه به مردم نور مى‌دهد و خودش را مى‌سوزاند.

١٧٥٢. عيسى عليه السلام: اى بنى اسرائيل! حتّى اگر شده، با خزيدن بر زانوهايتان، خود را به مجلس‌هاى عالمان برسانيد؛ زيرا خداوند، دل‌هاى مرده را با نور حكمت، زنده مى‌كند، همچنان كه زمين مرده را با باران‌هاى سيل‌آسا زنده مى‌كند.