شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٩ - ٤/ ٥ تفسير مصداقى

كنندگان، پرستندگان، سپاس‌گزاران، روزه داران، ركوع كنندگان، سجده كنندگان، وادارندگان به كارهاى پسنديده و بازدارندگان از كارهاى ناپسند، و حفظ كنندگان حدود [و مقرّرات‌] خدايند، و مؤمنان را بشارت بده».

زين العابدين عليه السلام فرمود: «هر گاه كسانى را ديديم كه اين صفات را دارند، پس جهاد به همراه آنان، البتّه بافضيلت‌تر از حج است».

٤/ ٥ تفسير مصداقى‌

١٥٧٥. صحيح البخارى‌- به نقل از عبد اللَّه [بن مسعود]-: چون آيه «كسانى كه ايمان آورده‌اند، و ايمانشان را به ستم نياميختند» نازل شد، اين گفته بر مسلمانان، سخت آمد. گفتند: اى پيامبر خدا! كدام يك از ماست كه به خود، ستم نكند [و مرتكب گناه نشود]؟

فرمود: «مراد، اين نيست؛ بلكه مقصود، شرك است. آيا نشنيده‌ايد كه لقمان در مقام اندرز به فرزندش گفت: «پسر عزيزم! به خدا شرك مياور كه به راستى، شرك، ستمى بزرگ است»؟».

١٥٧٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم»-:

[يعنى‌]: اى گروه بندگان! با اطاعت كردن از من، مرا ياد كنيد تا من هم با آمرزيدنم، شما را ياد كنم.

١٥٧٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در باره اين سخن خداوند عز و جل: «آيا پاداش نيكى كردن، جز نيكى كردن است؟»-: خدا مى‌فرمايد: پاداش كسى كه نعمت توحيد را به او داده‌ام، چيزى جز