شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥١ - ٤/ ٥ تفسير مصداقى

بهشت نيست.

١٥٧٨. حلية الأولياء- به نقل از اوزاعى-: به مدينه رفتم و از محمّد [باقر] عليه السلام فرزند زين العابدين عليه السلام در باره اين سخن خداوند عز و جل: «خدا آنچه را بخواهد، محو مى‌كند يا باقى مى‌گذارد و البتّه اصل كتاب، نزد اوست»، سؤال كردم.

فرمود: «بله. پدرم از جدّش على بن ابى طالب عليه السلام برايم نقل كرد كه فرمود: من اين سؤال را از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيدم. فرمود:" اى على! من تو را به آن بشارت مى‌دهم و تو هم پس از من، امّتم را به آن بشارت بده: صدقه دادن در راه درست آن، نيكوكارى، خوش‌رفتارى با پدر و مادر، و صله رحم، بدبختى را به خوش‌بختى تبديل مى‌كنند و بر عمر مى‌افزايند و از مردن‌هاى بد، نگه مى‌دارند"».

١٥٧٩. امام على عليه السلام: صله رحم كنيد، هرچند با سلام دادن. خداوند- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد: «از خدايى كه به [سوگند با نام‌] او از همديگر درخواست مى‌كنيد، پروا نماييد و زنهار كه از خويشان ببريد. هر آينه خداوند، نگهبان شماست».

١٥٨٠. امام على عليه السلام: هر كس خداوند عز و جل را در نهان ياد كند، هر آينه خدا را بسيار ياد كرده است. منافقان در آشكار، خدا را ياد مى‌كردند و در نهان، يادش نمى‌كردند. پس خداوند فرمود: «با مردم ريا مى‌كنند و خدا را جز اندكى ياد نمى‌كنند».

١٥٨١. امام على عليه السلام: آيا شما را از بهترين آيه در كتاب خداوند عز و جل كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن را به ما