شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤١ - ٤/ ٤ تفسير مفهومى

١٥٦٣. امام حسين عليه السلام‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «صَمَد»-: صمد، كسى است كه درونى تهى ندارد (ميان‌پُر است). صمد، كسى است كه در نهايتِ سَرورى است.

صمد، كسى است كه نمى‌خورد و نمى‌آشامد. صمد، كسى است كه نمى‌خوابد.

صمد، پاينده ازلى و ابدى است.

١٥٦٤. امام كاظم عليه السلام‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «به تدريج، از جايى كه نمى‌دانند، گريبانشان را خواهيم گرفت»-: با هر گناه تازه‌اى كه مى‌كنند، خداوند، نعمت تازه‌اى به آنهامى‌دهد.

١٥٦٥. تفسير الطبرى‌- به نقل از ابو جعفر [مدائنى‌]-: از پيامبر صلى الله عليه و آله در باره اين آيه: «كسى را كه خدا بخواهد هدايت كند، سينه‌اش را براى [پذيرش‌] اسلام گشاده مى‌سازد» سؤال كردند و گفتند: اى پيامبر خدا! [خداوند] چگونه سينه او را گشاده مى‌سازد؟

فرمود: «نورى در آن مى‌افكند و بر اثر آن، سينه او فراخ و گشاده مى‌گردد».

گفتند: آيا براى شناخت اين، نشانه‌اى هم هست؟

فرمود: «روى آوردن به سراى جاودانگى، و دورى گزيدن از سراى فريب، و آماده شدن براى مرگ، پيش از فرا رسيدن مرگ».

١٥٦٦. صحيح البخارى‌- به نقل از عدى بن حاتم-: چون آيه «تا رشته سپيد بامداد، از رشته سياه [شب‌] بر شما نمودار شود» نازل شد، يك ريسمان سياه و يك ريسمان سفيد برداشتم و آنها را زير بالش خود گذاشتم و در [طولِ‌] شب به آن دو، نگاه مى‌كردم؛ امّا برايم‌