و فرموده است: «و به خدا گمان‌هايى [نابه‌جا] مى‌برديد». يك بار مى‌گويد كه آنها گمان مى‌برند و يك بار خبر مى‌دهد كه آنها مى‌دانند، در حالى كه گمان، به معناى شك است. اين چگونه است- اى امير مؤمنان- و چه طور در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!

امام عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن شك كرده‌اى، بگو».

آن مرد گفت: مى‌بينم كه خداوند متعال مى‌فرمايد: «و ترازوهاى دادگرى را در روز رستاخيز مى‌نهيم. پس هيچ كس [در] چيزى ستم نمى‌بيند»، ولى [در جاى ديگرى‌] مى‌فرمايد: «و روز قيامت، براى آنها [قدر و] ارزشى نخواهيم نهاد»، و مى‌فرمايد: «آنان، به بهشت وارد مى‌شوند و در آن، بى حساب، روزى داده مى‌شوند»، و مى‌فرمايد: «و در آن روز، سنجش [اعمال‌]، درست است. پس هر كس ميزان‌هاى [عمل‌] او گران باشد، آنان، خود رستگاران اند، و هر كس ميزان‌هاى [عمل‌] او سبُك باشد، پس آنان اند كه به خود، زيان زده‌اند؛ چرا كه به آيات ما ستم كرده‌اند». اينها چگونه است- اى امير مؤمنان- و چه طور در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!

امام عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن، شك كرده‌اى، بگو».

آن مرد گفت: مى‌بينم كه خداوند متعال [از يك طرف‌] مى‌فرمايد: «بگو: فرشته مرگى كه بر شما گمارده شده، جانتان را مى‌ستانَد. سپس به سوى پروردگارتان، باز گردانيده مى‌شويد»، و [از سوى ديگر] مى‌فرمايد: «خدا، روح مردم را هنگام مرگشان، به تمامى باز مى‌ستانَد»، و مى‌فرمايد: «فرشتگانِ ما جانش را مى‌ستانند، در حالى كه كوتاهى نمى‌كنند»، و مى‌فرمايد: «همان كسانى كه فرشتگان، جانشان را، در حالى كه پاك اند، مى‌ستانند»، و مى‌فرمايد: «كسانى كه فرشتگان، جان آنان را، در حالى كه به خود ستم كرده‌اند، مى‌ستانند». اينها چگونه است- اى امير مؤمنان- و چه طور در آنچه شنيدى، شك نكنم؟! و اگر تو به دادم نرسى و اين مشكلات را برايم حل نكنى- كه البتّه اميد دارم به دست تو حل شوند-، به هلاكت خواهم افتاد؛ زيرا اگر پروردگار- تبارك و تعالى- حق باشد و قرآن، حق باشد و پيامبران، حق باشند، قطعاً دچار هلاكت و زيان گشته‌ام، و اگر