شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٧ - د - شناخت عالمان بنى اسرائيل و ايمان آوردن شمارى از عالمان اهل كتاب

ج- گواهى دادن كسى كه علم كتاب، نزد اوست‌

قرآن‌

«و كسانى كه كافر شدند، مى‌گويند: تو فرستاده نيستى. بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او، علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد».

«آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [خويشان‌] او، پيرو آن است، و پيش از وى [نيز] كتاب موسى، راهبر و مايه رحمت بوده است [، دروغ مى‌بافد]؟

آنان [كه در جستجوى حقيقت‌اند]، به آن مى‌گروند و هر كس از گروه‌ها [ى مخالف‌] به آن كفر ورزد، آتش، وعده‌گاه اوست. پس در آن، ترديد مكن كه آن، حق است [و] از جانب پروردگارت [آمده است‌]؛ ولى بيشتر مردم، باور نمى‌كنند».

حديث‌

١٧٣٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است»، [منظور،] من هستم، «و شاهدى از [خويشان‌] او، پيرو آن است»، على است.

١٧٣٦. امام على عليه السلام‌- در باره آيه «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [خويشان‌] او، پيرو آن است»-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن كسى است كه از جانب پروردگارش دليل آشكار دارد، و آن شاهدى كه براى اوست و از اوست، من هستم.

د- شناخت عالمان بنى اسرائيل و ايمان آوردن شمارى از عالمان اهل كتاب‌

قرآن‌

«و [وصفِ‌] آن در كتاب‌هاى پيشينيان آمده است. آيا براى آنان، اين خود، دليلى روشن نيست كه علماى بنى اسرائيل از آن اطّلاع دارند؟».

«و هنگامى كه از جانب خداوند، كتابى كه تأييد كننده آنچه نزد آنان است، برايشان آمد و از ديرباز [در انتظارش‌] بر كسانى كه كافر شده بودند، پيروزى مى‌جستند، همين كه آنچه [اوصافش‌] را مى‌شناختند، برايشان آمد، انكارش كردند. پس لعنت خدا بر كافران باد!».