شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٥ - ٤/ ١٤ تفسير آيههاى متشابه

برابر آنچه با دو دستم آفريدم، سجده كنى؟»-: دست، در سخن عرب، به معناى نيرو و نعمت است. [خدا] فرمود: «و بنده ما داوودِ داراى دست‌ها را ياد كن» و فرمود: «و آسمان را با دست‌ها [يمان‌] برافراشتيم»، يعنى با نيرو، و فرمود: «و ايشان را به روحى از نزد خويش، تأييد كرده است»، يعنى آنان را نيرومند گردانيده است، و گفته مى‌شود: «فلانى نزد من، دستان زيادى دارد»، يعنى فزون‌بخشى‌ها و نيكى دارد و [گفته مى‌شود:] «فلانى نزد من، دست تابانى دارد»، يعنى نعمت دارد.

١٦٢٨. امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى عز و جل: «از روح خويش در او دميدم»-: روحى است كه خدا آن را انتخاب كرده و برگزيده و آفريده و به خودش نسبت داده است و آن را بر همه روح‌ها برترى بخشيده است. پس از آن، فرمان داده تا از آن در آدم عليه السلام دميده شود.

١٦٢٩. امام صادق عليه السلام: در باره اين سخن خداى عز و جل: «خداى رحمتگر، بر عرش استيلا يافته است»-:

خدا نسبت به همه چيز، مساوى است [و بر همه چيز به يكسان استيلا دارد]. در نتيجه، چيزى به خدا نزديك‌تر از چيز ديگر نيست.

١٦٣٠. التوحيد- به نقل از محمّد بن على حلبى، در باره اين سخن خداى عز و جل: «روزى كه دامن از ساق بر گرفته مى‌شود»[١]-: امام صادق عليه السلام فرمود: «خداى چيره، والاتر از اين است».

سپس به ساقش اشاره كرد و دامن از آن بر گرفت.[٢] خداوند فرمود: «و آنان به سجود خوانده مى‌شوند؛ ولى نمى‌توانند». امام عليه السلام فرمود: «مردم (اهل جهنّم) مبهوت مى‌شوند و زبانشان بند مى‌آيد و بيم و ترس در آنان پديد مى‌آيد و چشم‌ها خيره مى‌شوند و ارواح به حنجره‌ها مى‌رسند [و مردم در آستانه تهى كردن قالب، قرار مى‌گيرند] و

[١]. به تعبير فارسى‌زبانان:« روزى كه كار، زار شود». كنايه از دشوارى كار در روز قيامت است.

[٢]. يعنى: خدا والاتر از اين نوع ساق است كه من و شما داريم.