شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧١ - ٤/ ٩ تفسير قرآن با علوم تجربى

١٦٠٤. مسند ابن حنبل‌- به نقل از ابو ميمونه-: ابو هريره خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و به ايشان گفت: من هر وقت شما را مى‌بينم، خيالم آسوده و چشمم روشن مى‌شود. مرا از «هر چيز [را از آب قرار داديم‌]» آگاه كن.

فرمود: «هر چيزى را خداوند عز و جل از آب آفريد».

١٦٠٥. امام على عليه السلام‌- در سخنرانى‌اى كه در آن، آفرينش جهان را توصيف مى‌كند-: آن گاه خداى سبحان، فضاهاى شكافته و كرانه‌هاى باز و هواى بين جَو را آفريد، و در آنها آبى را كه موج‌هاى آن در هم مى‌شكست و بر هم مى‌آمد، جارى ساخت، و آن آب را بر بادى شديد و پُروَزش، سوار كرد و به باد، فرمان داد تا آب را باز گرداند، و باد را بر بستن آب، مأمور كرد و در مرز آن، نگه داشت. هوا از زير باد، شكافته شد و آب، بر بالاى آن روان گشت.

آن گاه خداى عز و جل، بادى بى بار و عقيم (بدون ابر باران‌زا يا باران بارورساز زمين) بيافريد؛ وزش آن را پياپى، جارى شدنش را تند، و خاستگاهش را دور ساخت. آن گاه، فرمان داد كه آب خروشنده را بگردانَد و موج دريا را به خروش آورَد.

باد، آب را چون مشكِ سقّا بجنبانْد و در فضا به وزش در آورْد و آغاز آن را به پايانش، و آرامِ آن را به متلاطمِ آن برگردانْد، تا آن كه موج‌ها بلند شدند و كف‌ها به رو آمدند.

آن گاه، كف‌ها را در هواى باز و فضاى گسترده، بالا آورد و از آنها، هفت آسمان را پديدار ساخت، چنان كه در قسمت زيرين آسمان‌ها، موجى بازداشته نهاد، و در قسمت بالاى آنها سقفى محفوظ و پوششى بلند قرار داد، بدون ستونى كه آن را نگه‌