شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٧ - ب - رد كردن آياتى از قرآن با آيات ديگر

تفسير كتاب خداوند متعال نمى‌رسد، مگر پيامبر او و اوصياى وى» ....

سپس از او در باره معناى محكم در كتاب خدا پرسيدند. فرمود: «محكم، آيه‌اى است كه چيزى آن را نسخ نكرده است. خداوند مى‌فرمايد: «اوست كسى كه اين كتاب (قرآن) را بر تو فرو فرستاد. پاره‌اى از آن، آيات محكم [و روشن‌] اند. آنها اساس كتاب اند، و [پاره‌اى‌] ديگر، متشابهات اند [كه تأويل‌پذيرند]. امّا كسانى كه در دل‌هايشان انحراف است، براى فتنه‌جويى و طلب تأويل آن [به دلخواه خود]، از متشابه آن، پيروى مى‌كنند، با آن كه تأويلش را جز خدا و ريشه‌داران در دانش، كسى نمى‌داند؛ [همانان كه‌] مى‌گويند: «ما بِدان ايمان آورديم، همه [ى آيات، چه محكم و چه متشابه‌]، از جانب پروردگار ماست»، و جز خردمندان، كسى متذكّر نمى‌شود». مردم در آيات متشابه، به هلاكت افتادند؛ چون بر معناى آنها واقف نگشتند و حقيقت آنها را نشناختند. پس، از پيش خود و با آراى خويش، آنها را تأويل كردند و بدين سان، خود را از مراجعه به اوصيا و پرسيدن از آنها بى‌نياز دانستند، و سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را پشت گوش انداختند».