شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٣ - الف - همزادى دانش و ايمان

سپس امام عليه السلام فرمود: «آيا نمى‌دانى كه خداى متعال، هرگز زمين را از پيامبر يا امامى از جنس بشر، خالى نمى‌گذارد؟ آيا خداوند عز و جل نمى‌فرمايد: «پيش از تو نفرستاديم» به سوى مردم «مگر مردانى را از اهل شهرها را كه به آنها وحى مى‌كنيم»؟ پس خبر داده كه فرشتگان را به زمين نفرستاده كه امام و حاكم شوند؛ بلكه به سوى پيامبر خدا فرستاده شده‌اند. آن دو گفتند: ما به امام عليه السلام گفتيم: بنا بر اين، ابليس هم فرشته نبوده است.

فرمود: «نه؛ بلكه از پريان بود. آيا نشنيده‌ايد كه خداى عز و جل مى‌گويد: «هنگامى كه به فرشتگان گفتيم: «براى آدم سجده كنيد»، [همگى‌] سجده كردند، جز ابليس، كه او از پريان بود». پس خداوند عز و جل خبر داده كه ابليس از پريان بود. و او كسى است كه خداى متعال در باره‌اش گفته است: «و پيش از آن (انسان)، پريان را از آتشى بى‌دود و سوزان آفريديم».

٤/ ٢٠ تفسير قرآن بدون اشاره به آيه‌اى خاص‌

الف- همزادى دانش و ايمان‌

١٦٧٠. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌- به نقل از عبد السلام بن صالح هروى-: از امام على بن موسى الرضا عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود: «خدا رحمت كند بنده‌اى را كه كار ما را احيا كند!». به ايشان گفتم: چگونه كار شما را احيا مى‌كند؟

فرمود: «علوم ما را ياد مى‌گيرد و به مردم ياد مى‌دهد. مردم اگر خوبى‌هاى سخنان ما را بدانند، از ما پيروى مى‌كنند».

گفتم: اى پسر پيامبر خدا! براى ما از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرموده است:

«هر كس علمى ياد بگيرد تا با آن با سفيهان جدل كند، يا با آن بر علما مباهات نمايد