شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٣ - و - سوگند به نفس انسان

«حم\* وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ.[١]

حم. سوگند به كتاب روشنگر».

«ق وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ.[٢]

ق. سوگند به قرآن مجيد».

«حم\* وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ.[٣]

حم. سوگند به كتاب روشنگر».

«ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ.[٤]

ص. سوگند به قرآن دارندة ذكر».

ه- سوگند به قيامت‌

«لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ.[٥]

سوگند به روز قيامت».

«وَ الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ.[٦]

سوگند به روز وعده داده شده».

و- سوگند به نَفْس انسان‌

«وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها.[٧]

سوگند به نفس و آن كه آن را ساخت».

همچنين سوگند به عصر،[٨] قلم و آنچه مى‌نگارند،[٩] كتاب،[١٠] اسبان مجاهدان،[١١]

[١]. زخرف: آيه ١- ٢.

[٢]. ق: آيه ١.

[٣]. دخان: آيه ١- ٢.

[٤]. ص: آيه ١.

[٥]. قيامت: آيه ١.

[٦]. بروج: آيه ٢.

[٧]. شمس: آيه ٧.

[٨]. عصر: آيه ١.

[٩]. قلم: آيه ١.

[١٠]. طور: آيه ٢.

[١١]. عاديات: آيه ١؛ تفسير الطبرى: ج ٣٠ ص ٣٤٧؛ مجمع البيان: ج ١٠ ص ٤٢٣.