فرمود: «مجادله به روشى كه نيكوتر نيست، آن است كه با طرفدار باطلْ به مجادله بپردازى و او بر تو مطلب باطلى را ارائه كند و تو آن را با حجّتى كه خداوند اقامه نموده است، رد نكنى؛ بلكه [فقط] گفته او را انكار كنى يا حقّى را منكِر شوى كه آن طرفدار باطل، مى‌خواهد از آن در تأييد باطل خود كمك بگيرد، و تو از بيم اين كه در آن حق، حجّتى به نفع او بر ضدّ تو باشد، به انكار آن مى‌پردازى؛ زيرا نمى‌دانى كه چگونه خود را از آن رها كنى و اين، بر شيعيان ما حرام است كه سبب گم‌راهى برادران ناتوان خود و اهل باطل شوند؛ زيرا اهل باطل، ناتوانىِ ناتوانانِ شما را در هنگام مجادله با او و ضعيف بودن دلايل او را، حجّتى براى خود در تأييد باطلش قرار مى‌دهد و ناتوانانِ شما هم از اين كه شخصِ بر حق را در برابر باطل‌گرا ناتوان مى‌بينند، دل‌هايشان غمگين مى‌شود.

و امّا مجادله با روش نيكوتر، همان است كه خداوند متعال، پيامبرش را به در پيش گرفتن آن، امر نموده و فرموده است كه با آن روش، با كسانى كه منكِر رستاخيز و زنده شدنشان توسط خداوند هستند، مجادله كند. خداوند متعال، به نقل از آن منكِر فرموده است: «و براى ما مَثَلى آورد و آفرينش خود را فراموش كرد. گفت: چه كسى اين استخوان‌ها را كه چنين پوسيده است، زندگى مى‌بخشد؟» و خودِ خداوند متعال در پاسخ به او فرموده: «بگو:

همان كسى كه نخستين بار، آن را پديد آورد و اوست كه به هر [گونه‌] آفرينشى داناست؛ همو كه برايتان در درخت سبزفام، اخگر نهاد كه از آن [چون نيازتان افتاد]، آتش مى‌افروزيد» تا آخر سوره.

بنا بر اين، خداوند از پيامبرش خواسته كه با باطل‌گرايى كه گفت:" چگونه ممكن است اين استخوان‌هاى پوسيده، دوباره زنده شوند؟"، مجادله كند و فرمود: «بگو: همان كسى كه نخستين‌بار آن را پديد آورد» و آيا كسى كه آن را از هيچ، آفريده، نمى‌تواند پس از آن كه پوسيده شد، دوباره ايجادش كند؟ آرى، در نظر شما، آفريدنش [از هيچ‌]، دشوارتر از ايجاد دوباره اوست.

سپس فرمود: «همو كه برايتان در درخت سبزفام، اخگر نهاد»؛ يعنى آتش سوزان را در