شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٣ - ٤/ ٥ تفسير مصداقى

معرّفى كرد، خبر ندهم؟ [پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:] « «و هر [گونه‌] مصيبتى به شما برسد، به سبب دستاورد خود شماست، و [خدا] از بسيارى در مى‌گذرد». اى على! آن را برايت تفسير مى‌كنم: هر بيمارى‌اى يا كيفر و يا بلايى در دنيا به شما برسد، به سبب اعمال خود شماست و خداوند متعال، بزرگوارتر از آن است كه آنان را [كه در دنيا كيفر داده،] دوباره در آخرت، كيفر دهد، و خداوند متعال، بردبارتر از آن است كه [در آخرت،] از عفوِ خود [در دنيا] باز گردد».

١٥٨٢. امام صادق عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى متعال: «اگر در آنان رشدى يافتيد، مالشان را به آنان بدهيد»-: يافتن رشد، يعنى توان نگهدارى مال.

١٥٨٣. امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى متعال: «بگو: خدا كافى است و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد»-: مقصود، ما هستيم و در رأس ما، على عليه السلام است كه پس از پيامبر صلى الله عليه و آله، برترين و بهترينِ ماست.

١٥٨٤. الكافى‌- به نقل از فضيل بن يسار-: از امام باقر عليه السلام در باره اين سخن خداوند عز و جل در كتابش: «و هر كه كسى را زنده بدارد، چنان است كه گويى تمام مردم را زنده داشته است» پرسيدم.

فرمود: « [يعنى كسى را] از سوختن يا غرق شدن [نجات دهد]».

گفتم: كسى كه او را از گم‌راهى به راه راست آورد، چه؟

فرمود: «اين، تأويل عالى قرآن است».