شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٧ - ٤/ ٢ آياتى كه با آيات ديگر، تفسير مىشوند
١٥٤٨. امام حسن عليه السلام- در پاسخ سؤال در باره « [سوگند به] شاهد و مشهود»-: شاهد، محمّد صلى الله عليه و آله است و مشهود، روز قيامت. آيا نشنيدهاى كه خداوند سبحان مىفرمايد: «اى پيامبر! ما تو را شاهد (گواه) و بشارتگر و هشدار دهنده فرستاديم»؟ و فرموده است: «آن [روز]، روزى است كه مردم را براى آن، گرد مىآورند و آن [روز]، روزى مشهود[١] است».
١٥٤٩. امام صادق عليه السلام- در باره آيه: «هيچ گفتگوى محرمانهاى ميان سه تن نيست، مگر اين كه او چهارمينِ آنهاست، و نه ميان پنج تن، مگر اين كه او ششمينِ آنهاست»-: او يكتا و ذاتش يگانه است و از آفريدگانش جداست، و او خود را اين گونه وصف كرده است، و او بر هر چيز، احاطه دارد؛[٢] يعنى بر همه چيز، اشراف و فراگيرى و توانايى دارد. «هموزن ذرّهاى، نه در زمين و نه در آسمان، از پروردگار تو پنهان نيست، و نه كوچكتر و نه بزرگتر از آن» و او احاطه علمى دارد، نه احاطه ذاتى؛ چرا كه مكانها به چهار حد، محدود مىشوند.
پس اگر احاطه ذاتى بود، لازم مىآمد كه آن ذات، در برگيرنده [ى آن حدود و محدود به آنها] باشد.
١٥٥٠. الكافى- به نقل از اصبغ بن نباته-: امام على عليه السلام، هنگامى كه شخصى از ايشان در اين باره پرسيد كه: گفته شده، انسان مؤمن، گناه نمىكند، فرمود: «از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه [اين گونه] فرمود و دليل آن، كتاب خداوند است كه: خداوند، مردم را سه صنف آفريده و هر كدام را در جايگاهشان قرار داده است و اين، همان سخن خداوند در قرآن است: «دست راستىها»، «دست چپىها»، و «پيشگامان».
[١]. يعنى: روزى كه همه در آن، حاضر مىشوند؛ روزى نمايان و تماشايى.
[٢]. اشاره است به آيه ٥٤ سوره فصّلت:« آگاه باش كه مسلّماً او به هر چيزى احاطه دارد».