مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٨٨ - ٣ حواشی استاد بر کتاب « شهید جاوید »

صفحه ١٢٥:

ابن طاوس (رحمْ اللّه) میگوید: من از کتاب اصل احمد بن حسین بن عمربن یزید ثقه (که بر پشت آن نوشته است: کتاب مال محمد بن داود قمی است) به سندی که در آن کتاب است از امام صادق علیه السلام نقل میکنم که گفت ...

ظاهراً صیغه روایت، مجهول است و مقصود این است که برای من کسی از این کتاب نقل کرده است. و اگر غیر این باشد، مسند و مشخص است و ایراد مؤلف وارد نیست.

صفحه ١٢٦:

بدیهی است نقل ابی مخنف نیز مثل نقل لهوف مرسل است چون ناقل اصلی قضیه مجهول است، دراین صورت مرسل ابی مخنف با مرسل، لهوف معارضه میکند و هر دو از اعتبار لهوف ساقط* میشوند و مثل این است که نه ابومخنف در این باره چیزی نقل کرده و نه لهوف و نتیجه چنین میشود که نقل لهوف منهای نقل ابی مخنف مساوی است با هیچ:

هیچ نقل ابی مخنف- نقل لهوف اینجا جای بعلاوه است نه جای منها.

... عن زرارْ عن ابی جعفر علیه السلام قال: کتب الحسین بن علی من مک الی محمدبن علی:

بسم اللاهّ لرحمن الرحیم، من الحسین بن علی الی محمد بن علی و من قبله من بنی هاشم، اما بعد، فاًن من لحق بیاستشهد و من لم یلحق لم یدرک الفتح والسلام.

یعنی «این نامهای است از حسین بن علی به محمدبن علی (ابن حنفیه) و بنی هاشم که با او هستند:

کسی که به من ملحق شوددر معرض شهادت خواهد بود و کسی که به من ملحق نشود به فتح و پیروزی نخواهد رسید والسلام».

این خود نشان میدهد که امام [شهادت خویش را] میدانسته و بلکه حتی جای شهادت را می دانسته.