مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦١٢ - اما تحریفات معنوی
مرحوم آیتی در سخنرانی «راه و رسم تبلیغ» که در انجمن ماهانه دینی ایراد کرد و چاپ شد (جلد ٢، صفحه ١٦٠) همین موضوع را عنوان کرد و گفت: چندی پیش شخصی در مجله اطلاعات از وضع دولت و کارمندان دولت انتقاد کرده بود که غالباً متصدیان امر یا بیعرضه و نالایقند و یا خائن و ناپاک، درصورتی که ما نیازمند افرادی هستیم که هم باعرضه باشند و هم پاک. مطلب را به این صورت بیان کرده بود: «اکثر رجال و مأمورین ما یا شمرند یا امام زین العابدین بیمار، درصورتی که کشور اکنون بیش از هر موقع دیگر به حضرت عباس نیازمند است، یعنی افرادی که هم پاک باشند و هم کاربُر». یعنی شمر کاربر بود و ناپاک، امام زین العابدین پاک بود ولی کاربر نبود؛ حضرت عباس خوب بود که هم پاک بود و هم کاربر [١] اینکه میگویند عارفاً بحقّه، معرفت امام لازم است؛ برای این است که فلسفه امامت، پیشوایی و نمونه بودن و سرمشق بودن است. امام، انسان مافوق است نه مافوق انسان، و به همین دلیل میتواند سرمشق بشود؛ اگر مافوق انسان میبود، به هیچ وجه سرمشق نبود. لهذا به هر نسبت که ما شخصیتها و حادثهها را جنبه اعجازآمیز و مافوق انسانی بدهیم، از مکتب بودن و از رهبر بودن خارج کردهایم. برای سرمشق شدن و نمونه بودن، اطلاع صحیح لازم است، اما اطلاعات غلط و تحریف شده نتیجه معکوس میدهد و به هیچ وجه الهام بخش نیکیها و محرّک تاریخ در جهت صحیح نخواهد بود، بلکه اساساً نیرو نخواهد بود. نتیجه «امام زین العابدین بیمار» این است که امروز هرکس بیشتر آه بکشد و بنالد، مردم او را تقدیس کنند که آقا شبیه امام بیمارند.
تا اینجا خطر تحریف معلوم شد.
اکنون ببینیم مقصر کیست؟ هم خواص یعنی علما مقصرند و هم عوام یعنی غیرعلما. اما علما از آن نظر که در دوران شریعت ختمیه، آنها هستند که هم باید مانع تحریف و هم رافع و زایل کننده تحریف باشند: اذا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فَعَلَی الْعالِمِ انْ یظْهِرَ عِلْمَهُ وَ
[١]. مرحوم شمس واعظ میگفت: چندی پیش در مشهد ما را به منزلی دعوت کردند. ما هم نمیدانستیم، خیال میکردیم رسماً یک مهمانی است. موقع ناهار شد. جمعیت هم زیاد بود. آش آوردند، اما چه آشی! از لحاظ نیرو مثل ماش سفت که به هر جا دست میزدی، تمامش از بشقاب بیرون میجَست. به صاحبخانه گفتم: خدا پدرت را بیامرزد این چیست که به حلق خلق اللَّه فرو میکنی؟! گفت: آقا! اختیار دارید، شما چرا همچو حرفی میزنید؟! این آش امام زین العابدین بیمار است. گفتم: پس قطعاً بیماری ایشان از همین آش بوده!