مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٠٥ - تربیت یزید و صفات روحی و اخلاقی او

اسب سواری و مسابقه و تربیت حیوانات و مخصوصاً سگ علاقه فراوانی داشت.

این صفات در یک مردی که قوی و نیرومند و صاحب ملکات فاضله باشد کمال و موجب تکمیل قوای او میشود ولی در اهل تنعّم و اعقاب سلالات و آقازادهها و اشراف زادهها و شاهزادهها سبب بطالت و اغراق در تَرَف و تنعم میشود.

یزید روی خصلت فصاحت بدوی به معاشرت با شعرا و منادمت اهل اباطیل علاقه فراوانی داشت آنهم از نوع اشعاری که در اسلام لغو و لهو است (لَأَنْ یمْلَأَ بَطْنُ الرَّجُلِ قَیحاً خَیرٌ مِنْ انْ یمْلَأَ شِعْراً) [١]. غرق شدن در شعر و خیال ضررهای زیادی دارد. شعر تاحدی از مظاهر جمال است، آثار اجتماعی مفیدی ممکن است داشته باشد. داستانها در این زمینه هست و به همین دلیل که خوبی دارد بدی هم دارد. دربارهایی که دربار شعر و خلاعت و لغو بوده بسیار فاسد بوده. خیلیها بودهاند که به واسطه یک شعر در دربار امویها صلههای فراوانی بردهاند. (داستان ولید اموی و ابن عایشه ص ٧٥ مکتب تشیع).

به هر حال شعرا و بَطّالها در دربار یزید مقامی داشتند و خودش هم در وصف خمر و سایر چیزها اشعاری دارد، از آن جمله: