یک خصلت از حیات را ندارد. صنف سوم دلش آتش میگیرد اما فقط جوش میزند، فقط ناراحت میشود. مثلًا روزنامه را میخواند، میبیند ایام عید نمیخواهند احترام حسین بن علی را حفظ کنند. روزنامهها تبلیغ میکنند، رادیو هم تبلیغ میکند که از این فرصت برای تفریح استفاده کنید. چه نشستهاید! نصف مردم تهران رفتند، جاها را گرفتند، ده روز تعطیلی دارید. اینها را میخواند، در دل میگوید اینها چه کسانی هستند؟! چرا با حسین بن علی علیه السلام مبارزه میکنند؟! چرا یک نفر یک کلمه در روزنامه یا جای دیگر نمینویسد که تفریح وقت زیادی دارد [١]. ما مدعی هستیم که حسین بن علی با روح ما پیوند دارد. ما از این مکتب استفادهها کردهایم و میکنیم. این کشور کشور حسین بن علی است، کشور شیعه است. حسین بن علی شعار این ملت است، شعار این کشور است. این، اهانت به حسین بن علی است که شما این ایام را به دنبال تفریح و تفنّن بروید! در روزنامه میخواند، جوش هم میزند اما حاضر نیست یک کلمه حتی به رفیقش بگوید که احترام حسین بن علی را حفظ کن، تا سوم [شهادت] حسین بن علی باش.

لااقل این مقدار احترام اباعبداللَّه را حفظ کنید. ما حسین را نگهداری نکردهایم، حسین بوده است که تاکنون ما را نگهداری کرده است. به قول اقبال لاهوری:

«هیچ وقت مسلمانان اسلام را نگهداری نکردهاند، همیشه اسلام بوده است که مسلمانان را نگهداری کرده است.» هروقت خطر عمیقی کشور را تهدید میکند، آن وقت میبینید میآیند سراغ علی بن ابیطالب و نهج البلاغهاش، سراغ حسین بن علی و یاد او. ما از آن مردمی هستیم که «فَاذا رَکبوا فِی الْفُلْک دَعَوُااللَّهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ فَلَمّا نَجّیهُمْ الَی الْبَرِّ اذا هُمْ یشرِکونَ» [٢]. بعضی از مردم سوار کشتی که میشوند، هنگامی که دریا طوفانی میشود صدای یااللَّه یااللَّه، خدا خدایشان بلند است با خلوص نیت، درباره چیزی جز خدا فکر نمیکنند. ولی وقتی خدا نجاتشان میدهد، به ساحل نجات که میرسند، وقتی خطر را دور میبینند، بکلی یادشان میرود، منکر خدا میشوند، برای خدا مشرک میسازند. ما در همین کشور خودمان مگر ندیدیم حدود بیست و پنج

[١]. [خواننده محترم توجه دارد که این سخنرانیها در زمان رژیم منحوس گذشته ایراد شده و تاریخ آنها مقارن با ایام نوروز بوده است.][٢]. عنکبوت/ ٦٥.