وضّاع و دروغگویی بوده است. او را در مقابل تاریخ باید رسوا کنید. این کار اسمش «جرح» است. با اینکه غیبت و بدگویی است و غیبت و بدگویی نه از مرده جایز است و نه از زنده، ولی در اینجا که پای تحریف و قلب حقایق است باید شما دروغگو را رسوا کنید.

یک عالِم ممکن است در یک قسمت، بزرگ هم باشد. ملاحسین کاشفی است، خیلی مرد ملّایی هم بوده است، اما روضة الشهداء او پر از دروغ است. به همه دروغ بسته است حتی به ابن زیاد و عمر سعد. کتابش مملوّ از دروغ است. میگوید ابن زیاد پنجاه خروار زر سرخ به عمر سعد داد که آمد قضیه کربلا را قبول کرد. خوب، هر که بشنود میگوید پس عمر سعد خیلی هم تقصیر نداشته، پنجاه خروار طلا را به هرکس بدهند دست به این کار میزند. ملّا آقای دربندی اتفاقاً اتفاق نظر است که آدم خوبی بوده است. حتی مرحوم حاجی نوری که این قدر از کتابش انتقاد میکند- و به حق انتقاد میکند- میگوید مرد خوبی بوده است. واقعاً نسبت به امام حسین علیه السلام مرد مخلصی بوده، و میگوید واقعاً طوری بود که هر وقت نام امام حسین را میشنید اشکش جاری میشد. فقه و اصول خوبی هم داشته است. خودش خیال میکرد که از فقهای درجه اول است، ولی لااقل از فقهای درجه دوم و سوم به شمار میرود. کتابی نوشته است به نام «خزائن». یک دوره فقه است، چاپ هم شده است. او معاصر با صاحب جواهر است. به صاحب جواهر گفت اسم کتاب شما چیست؟ گفت «جواهر».

گفت از این جواهر شما در خزائن ما بسیار است. اما به همان نشانی که جواهر تا به حال شاید ده چاپ شده است و هیچ فقیهی نیست که از این کتاب استفاده نکند و خودش را نیازمند به این کتاب نبیند، و کتاب خزائن یک دوره که چاپ شد دیگر احدی به سراغش نرفت و قیمتش با اینکه کتاب هزار صفحهای است شاید همان قیمت کاغذش بیشتر نیست، [این سخن او واقعیت ندارد.] به هر حال این مرد با اینکه مرد عالمی است، ولی اسرارالشهادة نوشته که بکلی حادثه کربلا را تحریف، قلب، زیرورو، بی خاصیت و بیاثر کرده است. کتابش- سراسر نمیشود گفت، چون لابلای آن [سخن راست] پیدا میشود؛ انبار کاه هم چند تا گندم در آن پیدا میشود- [مملوّ از] دروغ است. حالا به خاطر اینکه او یک عالم بوده، باتقوا بوده، مخلص امام حسین بوده است، دیگر ما دربارهاش سکوت کنیم؟ حاجی نوری نباید درباره اسرارالشهاده او اظهارنظر کند، نباید مدرک اسرارالشهادة را بگوید که یک کتاب بیسروتهی بود، نه