نظام حاکم بر تاریخ همواره همین بوده است و آنچه غیر از این بوده نهضتهایی بوده محکوم، قیامها و انقلابهایی بوده دلسوزانه و مذبوحانه، و چون زیربنا فاسد بوده، از همه آن نهضتها که به وسیله ابراهیمها و موسیها و عیسیها و محمدها و علیها و حسینها صورت گرفته نتیجه معکوس گرفته شده است، آنچه بنا بوده قاتق نان بشر بشود بلای جانش شده و زنجیر دیگر بر دست و پایش.

آزادی سبطی بیدوام بوده (ص ٢٢). نوای امام حسین، خاموش اما بانگ گوسالههای سامری همیشه بلند است (٢٤). سرنوشت محتوم همه وارثان آدم اسارت و گرفتاری است (ص ٢٨). وراثت آزادی و عدالت و بیداری، نهضت محکوم تاریخ است و وراثت بردگی و بیداد و مذهب خواب، نظام حاکم بر تاریخ (ص ٣٩). امام حسین مظهر شکست آدم است (ص ٤٧).

در این جزوه سرزمین بین النهرین سمبل تمام زمین و تاریخش نمایشگر تاریخ تمام زمین است. دو نهر دجله و فرات سمبل دو جناح متضاد بشری است که از هم جدا شده و در نزدیکی بغداد بهطور دروغین بهم میپیوندند آنچنانکه در دوره خلافت اسلامی این وحدت دروغین پیدا شد (صفحات ٩، ٢٩، ٣٩) و بار دیگر به شکل فجیعتری جنایت برقرار میشود. همه جنایتکاران جهان در هر یک از سه چهره در چهرههای سه گانه خلافت اسلامی ظهور و حلول میکنند و بدبختیای آغاز میشود که در جهان سابقه ندارد (صفحات ١٥، ٢٧، ٢٨، ٣٥). آنچه بَدان همه دارند این تنها دارد.

سرنوشت دجله و فرات این است که در نهایت به دریا بریزند و آرامش یابند.

سرنوشت بشریت و پایان تاریخ بشر نیز اشتراکیت و سوسیالیسم است و تنها در آن وقت است که بشر از بلای مالکیت و نظام طبقاتی نجات مییابد و زیربنا خراب میشود و زیربنای واقعی عدل و داد واقعی درست میشود.

تلاشهای انقلابیون تاریخ با زیربنای طبقاتی، دلسوزانه ولی مذبوحانه و بینتیجه بوده است. فقط با محو طبقات است که جامعه به سعادت واقعی خویش نائل میگردد (ص ٩): الا بِالْاشْتِراکیةِ تَطْمَئِنُّ الْقُلوبُ..

امام حسین به سوی مرگ میشتابد تنها و بیامید (ص ٢٣). او مظهر شکست آدم است و تعصبی بیحاصل به خرج میدهد (ص ٤٧).

در این جزوه به طورکلی کلمه آدم یا انسان، سمبل انسان سوسیالیست است و