ایضاً در کامل ابن اثیر، جلد ٣، صفحه ٢٦٨: فلمّا اجتمعت الکتب (کتب اتباع یزید بالکوفة) عند یزید دعا سرجون مولی معاویة فأقرأه الکتب واستشاره فیمن یولّیه الکوفة، و کان یزید عاتباً علی عبیداللَّه بن زیاد، فقال له سرجون: أرأیت لو نشر لک معاویة کنت تأخذ برأیه؟ قال: نعم. فأخرج عهد عبیداللَّه علی الکوفة. (عهد عبیداللَّه نزد سرجون چه میکرده است؟! آیا خود دلیل بر نوعی نقشه ماهرانه نیست؟) فقال: هذا رأی معاویة و مات و قد أمر بهذا الکتاب. فأخذ برأیه و جمع الکوفة والبصرة لعبیداللَّه و کتب إلیه وسیره إلیه مع مسلم بن عَمْرو الباهلی والد قُتَیبَة فأمره بطلب مسلم بن عقیل و بقتله أو نفیه [٣] ...

در مقدمه بررسی تاریخ عاشورا آقای غفاری مینویسد: یزید عموماً عمر خود را در دیرهای نصاری که آن روز حکم ستون پنجم را داشت به سر میبرد و در لهو و لعب روزگار میگذرانید (و قهراً از ارباب دیرها تعلیمات و دستورات میگرفت. و عجب این است که این مراکز عبادت و انزوا سبب رواج فحشاء و شراب در جهان اسلام شد.

چون شراب و خلوت با زن ممنوع نبود، حجاب نیز معمول نبود، خواه ناخواه همین مراکز عبادت تبدیل به مرکز فساد میشد).

[١]. [از بلاهای این امت آن است که وقتی آنان را بخوانیم اجابت نکنند، و چون رهایشان سازیم به دست غیر ما هدایت نیابند.][٢]. [نویسنده کتاب شهید جاوید][٣]. [پس چون نامهها (نامههای پیروان یزید در کوفه) نزد یزید جمع شد، سرجون مولای معاویه را خواست و نامهها را برایش خواند و با او مشورت کرد که چه کسی را والی کوفه گرداند. یزید آن روزها بر عبیداللَّه بن زیاد خشمگین بود. سرجون به او گفت: بگو بدانم اگر معاویه برایت دستوری داده باشد رأی او را میپذیری؟ گفت: آری. سرجون فرمان (معاویه برای) عبیداللَّه را جهت ولایت کوفه بیرون آورد و گفت این نظر معاویه است و او مرد درحالی که به این نامه امر کرد. یزید نظر وی را عمل کرد و کوفه و بصره را به عبید سپرد و نامهای به او نوشت و آن را توسط مسلم بن عمرو باهلی پدر قتیبه به سوی وی ارسال داشت و به او فرمان جستجوی مسلم بن عقیل و کشتن یا تبعیدش را صادر نمود.]