مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦١٩ - خلاصه بحث در وظیفه توده

خلاصه بحث در وظیفه توده :

الف. بحثی اسلامی و اخلاقی درباره اینکه هر چیزی که گفتنش حرام است، شنیدنش نیز حرام است. گوش و زبان نوعی اشتراک در وظیفه دارند زیرا گوش مصرف کننده کالاهای زبان است؛ اگر گوش مصرف نکند، زبان تولید نمیکند، و اگر اهل گوش مصرف نکنند اکاذیب و مجعولات و غیبتها و دشنامها و کفرها را، اهل زبان نمیگویند؛ همان طوری که چشم و قرائت مصرف کننده آثار قلمها و فیلمها هستند، اگر اینها مصرف نکنند، آنها تولید نمیکنند.

ب. آیات قرآن در این زمینه.

ج. بحثی اجتماعی: همانطور که فرد گاهی رشید است و گاهی غیررشید، و شرط صحت ازدواج و همچنین جواز تسلیم کردن ثروتش به خودش رشد است، جامعه نیز چنین است؛ گاهی یک اجتماع رشید است و گاهی سفیه.

معنی رشد، درک ارزشها و سرمایهها و طرز استفاده و بهره برداری از آنهاست.

رشد در ازدواج این است که [شخص] بداند سرمایههای لازم برای زندگی خانوادگی چیست؟ ارزش هر کدام از آنها چیست؟ مثلًا [اینکه] دختر از خانوادههای سرشناس باشد، چقدر برای ازدواج مفید است. همچنین رشد فرد برای دراختیار گرفتن ثروت.

رشد اجتماع این است که خود اجتماع اولًا خود را به صورت یک واحد درک کند، ارزشها و سرمایههایی را که سرمایه عمومی و ملی محسوب میشود بشناسد و سپس در حفظ و نگهداری آنها بکوشد. آن سرمایهها یا از قبیل شخصیتهاست یعنی شخصیتهای تاریخی، و یا از قبیل آثار علمی، فلسفی، هنری، صنعتی، ادبی است، و یا از قبیل تاریخهای پرافتخار است.

جامعهای که تاریخی مانند تاریخ حسین بن علی دارد مملوّ از افتخار و حماسه و عظمت و زیبایی و آموزندگی و الهام بخشی، و آن را پر میکند از افسانههای احمقانه روضة الشهدائی و اسرارالشهادهای، حقاً چنین جامعهای سفیه است نه رشید. ما امروز باید همان طوری که به حفظ آثار تاریخی و ملی میخواهیم بکوشیم، به حفظ تاریخ خودمان بکوشیم.