گناهان امت بخشیده شود! بدون شک این یک فکر مسیحی است که در میان ما نیز رایج شده است. این فکر است که امام حسین را به کلی مسخ میکند و او را به صورت سنگر گنهکاران درمیآورد، قیام او را کفاره عمل بد دیگران قرار میدهد: امام حسین کشته شد که گنهکاران از عذاب الهی بیمه شوند! جوابگوی معصیت معصیتکاران باشد [١]. (به شخصی گفتند تو چرا نماز نمیخوانی، روزه نمیگیری، مشروب میخوری؟ گفت من؟! شب جمعه در هیئت، سینه سه ضربه مرا ندیدی؟! آقای بروجردی هرچه خواستند سردستههای قمی را از بعضی کارها منع کنند قبول نکردند، گفتند ما همه سال جز یک روز مقلد شما هستیم.) چیزی که هست فرق ما با مسیحیان این است که میگوییم یک بهانهای لازم است، به قدر بال مگسی اشک بریزد و همان کافی است که جواب دروغگوییها، خیانتها، شرابخواریها، رباخواریها، ظلمها و آدمکشیها بشود! مکتب امام حسین به جای اینکه مکتب احیاء احکام دین باشد، مکتب اشْهَدُ انَّک قَدْ اقَمْتَ الصَّلاةَ و اتَیتَ الزَّکاةَ وَ امَرْتَ بِالْمَعْروفِ وَ نَهَیتَ عَنِ الْمُنْکرِ باشد، و همانطور که خودش فرمود: اریدُ انْ امُرَ بِالْمَعْروفِ وَ انْهی عَنِ الْمُنْکرِ، مکتب ابن زیادسازی و یزیدسازی شد.

در این زمینه است که افسانهها ساخته شده از قبیل داستان مردی که سرِراه را میگرفت و آدمها را میکشت و لخت میکرد، اطلاع پیدا کرد که قافلهای از زوّار حسینی امشب از فلان نقطه عبور میکنند، در گردنهای کمین کرد و در حالی که انتظار میکشید خوابش برد و قافله آمد و گذشت و او متوجه نشد. قافله که میگذشت، گرد و غبار بلند شده بود و روی لباسها و بدن او نشست. در همین حال خواب دید که قیامت بپاشده و او را هم کشان کشان به طرف جهنم میبرند به جرم خونهای ناحقّی که ریخته و مالهایی که دزدیده و امنیتی که سلب کرده است (زیرا از نظر اسلام اینها محارب خوانده میشوند: انَّما جَزاءُ الَّذینَ یحارِبونَ اللَّهَ وَ رَسولَهُ ... أنْ یقَتَّلوا أوْیصَلَّبوا أَوْتُقَطَّعَ ایدیهِمْ [٢] ... رجوع شود به تفسیر آیه و به بحث فقهی مطلب) ولی همینکه به نزدیک جهنم رسید، جهنم از قبول او امتناع کرد و امر شد او را برگردانید زیرا این کسی است که در وقتی که در خواب بوده، غبار زوّار حسینی بر روی او نشسته است!

[١]. امام حسین در سه مرحله شهید شد و سه نوع شهادت داشت: شهادت تن، شهادت نام، شهادت هدف.[٢]. مائده/ ٣٣.