٩. در کتاب آقای صالحی دو مطلب خیلی به چشم میخورد. یکی اینکه خون تا حد امکان نباید ریخته شود و امنیت باید محفوظ بماند. دوم اینکه موفقیت منحصر است به تغییر فوری حکومت و به دست گرفتن زعامت.

١٠. در صفحه ٧٦ از مقتل خوارزمی، صفحه ٧٦ نقل میکند که امام در جواب ابن عباس فرمود:

یا ابْنَ عَبّاسٍ فَما تَقولُ فی قَوْمٍ اخْرَجُوا ابْنَ بِنْتِ رَسولِ اللَّهِ مِنْ وَطَنِهِ وَ دارِهِ وَ مَوْضِعِ قَرارِهِ وَ مولِدِهِ وَ حَرَمِ رَسولِهِ وَ مُجاوَرَةِ قَبْرِهِ وَ مَسْجِدِهِ وَ مَوْضِعِ مُهاجَرَتِهِ، وَ تَرَکوهُ خائِفاً مَرْعوباً لا یسْتَقِرُّ فی قَرارٍ وَلا یأْوی الی وَطَنٍ یریدونُ بِذلِک قَتْلَهُ وَسَفْک دَمِهِ [١].

١١. در صفحه ٧٩ از تاریخ یعقوبی، جلد ٢ صفحه ٢٣٥ نقل میکند که ابن عباس در جواب نامه تشکرآمیز یزید از بیعت نکردن با ابن زبیر نوشت:

وَ ما انْسَ مِنَ الْاشْیاءِ فَلَسْتُ بِناسٍ اطْرادَک الْحُسَینَ بْنَ عَلی مِنْ حَرَمِ رَسولِ اللَّهِ الی حَرَمِ اللَّهِ وَدَسَّک الَیهِ الرِّجالَ تَغتالَهُ فَاشْخَصْتَهُ مِنْ حَرَمِ اللَّهِ الَی الْکوفَةِ [٢].

این قسمت مؤید نقل معروف «طریحی» است که سی نفر مأمور بودند که امام را ترور کنند؛ و مؤید این است که امام با عدم اعتماد به مردم کوفه چارهای نداشت از اینکه به طرف کوفه برود و به گفته آنها ترتیب اثر بدهد.

همچنین از ارشاد مفید، صفحه ١٩٩ نقل میکند که امام در جواب فرزدق شاعر

[١]. [ای پسر عباس نظر تو چیست درباره قومی که دخترزاده رسول خدا را از وطن و کاشانه و قرارگاه و زادگاهش و از حرم و مجاورت قبر و مسجد و موضع هجرت پیامبرش رانده و مرعوب و ترسان رهایش ساختهاند که نه جایی دارد و نه به وطنی پناه میبرد، و با این کار میخواهند او را بکشند و خونش را بریزند.][٢]. [و هرچه را فراموش کنم هرگز فراموش نمیکنم که تو حسین بن علی را از حرم رسول اللَّه به سوی حرم خدا بیرون راندی، و مردانی را برانگیختی تا او را ترور کنند، و او را به حرکت از حرم خدا به طرف کوفه ناچار ساختی.]