مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥١٥ - روحیه اصحاب امام حسین و عشق صادق آنها و اینکه آنها مرگ را « ایثار و اختیار » کردند

میگوید مسلم قادر بود خیلی کارها از قبیل کارهای ابن زیاد بکند، مالهایی بگیرد و ببخشد و بکشد، ولی برخلاف اصولی بود که پیروی میکرد. مسلم در حالی که آماده کشته شدن بود وصیت کرد هفتصد درهم قرض دارم، زره و شمشیرم را بفروشید و ادا کنید (مسلم در فکر صاف کردن مال مردم هم در دوره چند روزه حکومت خودش نیفتاد با اینکه فرمان حضرت به منزله اجازه سهم امام هم بود!)

کلمه کربلا

میگویند کربلا در اصل «کوربابل» بوده.

روحیه اصحاب امام حسین و عشق صادق آنها و . اینکه آنها مرگ را « ایثار و اختیار » کردند

این خصوصیت در میان همه شهدای کربلا بوده که اثَرُوا الْمَوْتَ یعنی اختیاراً مردن را بر زندگی ننگآور ترجیح دادند. احدی نبود که راه نجات نداشته باشد. گاهی اتفاق میافتد که جمعیتی- مرد، یا زن و مرد و اطفال- ناگهان در جایی گرفتار میشوند و به وضع بسیار فجیعی کشته میشوند؛ ولی خصوصیت حادثه کربلا در میان حوادث فجیع دیگر جهان این است که همه آنها با آنکه راهی برای نجات داشتند (منتها با قبول ذلّت و بیایمانی) طریق ایمان و فدا و ایثار و تعظیم حق را ترجیح دادند. آنها جمال اخلاق و زیبایی شهادت و کمال عبودیت را درک کرده بودند. قضیه امان عباس بن علی علیه السلام و قصه محمدبن بِشرالحَضرمی و حلّ بیعت کردن سیدالشهداء از عموم و قضیه قاسم و قضیه غلام سیاه، همه گواه موت اختیاری است.

خصوصیت دیگر صحابه اباعبداللَّه این بود که خودشان را قبل از شهادت حضرت و بنی هاشم به شهادت رساندند و این، دلیل بر کمال ایمان اینها به قائدشان بود.

اصحاب اباعبداللَّه نه برای مزد و اجرت میجنگیدند و نه از ترس و بیم، فقط برای ایمان و عقیده و حریت میجنگیدند.

از عجایب این است که در هیچ موطنی اینها در مقام عذر و توجیه برای تسلیم و سلامت بیرون آمدن برنیامدند. عقّاد میگوید (ص ١٥٧): ولم یخطر لأحد منهم ان یزین له العدول عن رأیه ایثاراً لنجاتهم و نجاته، ولو خادعوا انفسهم قلیلًا لزینوا له