روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣ - ترجمه

[٨٨-پ] [١] فرستاديم در هر گروهى رسول كه بپرستى خداى را و بپرخيزى [٢]از آنچه بدون او پرستند، [٣]از ايشان كس بود كه هدايت داد خدا،و از ايشان كس بود كه واجب شد بر او گمراهى، [٤]بروى در زمين [٥]بنگرى كه چگونه بود عاقبت دروغ دارندگان.

اگر حريص باشى بر ايمان ايشان،خداى ره ننمايد [٦]آن را كه گمراه كند [٧]و نيست ايشان را از يارانى.

سوگند خوردند [٨]به خدا غايت سوگندشان كه زنده نكند خداى آن را كه بميرد،بلى [٩]نويدى است بر او واجب و لكن بيشتر مردمان نمى‌دانند.

تا بيان كند براى ايشان آنچه خلاف كردند [١٠]در او و تا بدانند آنان كه كافر شدند كه ايشان بودند دروغ‌زنان [١١].

[١٢] گفتار ما چيزى را چون خواهيم آن را گوييم او را:باش [١٣]،بباشد.

قوله تعالى: وَ إِذٰا قِيلَ لَهُمْ مٰا ذٰا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ ،حق‌تعالى در اين آيت بيان كرد كه چون گويند اين كافران را كه:اين چيست كه خداى شما فرستاده است،يعنى اين قرآن؟ايشان گويند:اين فسانۀ پيشينگان است.و اين براى آن گفتند كه از [١٤]قرآن