روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٧١ - ترجمه

شده است،دستهاى رحمت و روزى من به خير گشاده است [١]،تا چنان كه خواهم مى‌بخشم و مى‌بخشايم!نه كليدهاى خزاين به نزديك من است!جز از من كس نداند گشادن يا براى آن است كه رحمت من تنگ [٢]است!لا بل رحمت من فراخ است بر همه چيزها و از [٣]رحمت من همه رحمت‌كنندگان بر يكديگر رحمت كنند،يا بخلى مرا دريافته است!نه من اكرم‌الاكرمين‌ام!و نفّاح [٤]به خيراتم،اگر اينان براى خود نظر كنند و بر خود رحمت كنند،دلهايشان [٥]منوّر شود به رحمت،و لكن ايشان دين به دنيا بفروخته‌اند و به دنبال هواى نفس مى‌روند [٦]و نمى‌دانند كه دشمن‌تر دشمن [٧]ايشان را نفس ايشان است،من روزۀ ايشان چگونه پذيرم و آن به دروغ و ريبت منسوب [٨]است و روزه گشادن ايشان بر طعام [٩]حرام است و نماز ايشان چگونه مقبول [١٠]كنم و دلهاى ايشان مايل است به دشمنان و محاربان با من،و صدقات ايشان چگونه مقبول كنم و زاكى شود و ايشان [١١]مال ديگران به صدقه مى‌دهند،نه مال خود.

مزد و ثواب كه [١٢]باشد خداوندان [١٣]مال را باشد كه از ايشان غصب كردند [١٤]،يا دعاى ايشان چگونه اجابت كنم،و آن قولى است به [١٥]زبان،بى‌يقين [١٦]،دل با آن مصاحب [١٧]نيست.من دعاى آن‌كس اجابت كنم كه از صدق دل او دعا كند مرا،و آواز ضعفا و مساكين بر درگاه من مسموع باشد.و علامت رضاى من رضاى درويشان باشد.اگر اينان بر درويشان رحمت كنند و ضعيفان را به خود نزديك دارند،و انصاف مظلوم بدهند،و مغصوب [١٨]را نصرت كنند و بر غايبان عدل كنند و حقّ يتيم و بيوه به [١٩]ايشان دهند [٢٠]و هر حق‌ورى را با حقّ خود رسانند،من نور چشم ايشان باشم