فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٩٣ - انكارى
٤٠٤. سؤال انكارى پيامبر صلى الله عليه و آله از مؤمنان، درباره ايمان مشركان پس از ارائه معجزات درخواستى و پيشنهادى آنان:
وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ...
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ ما يُشْعِرُكُمْ أَنَّها إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ. [١]
انعام (٦) ١٠٨ و ١٠٩
٤٠٥. پيامبر صلى الله عليه و آله مأمور پرسش انكارى از يهود درباره پيمان گرفتن از خدا مبنى بر مصونيّت آنان از عذاب طولانى:
وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ. [٢]
بقره (٢) ٨٠
٤٠٦. باز داشتن مستضعفان از راه هدايت، مورد انكار و پرسش مستكبران:
قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَ نَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى بَعْدَ إِذْ جاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمِينَ.
سبأ (٣٤) ٣٢
٤٠٧. خداى رحمان و سجده براى او، مورد سؤال انكار آميز مشركان:
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قالُوا وَ مَا الرَّحْمنُ أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا وَ زادَهُمْ نُفُوراً.
فرقان (٢٥) ٦٠
٤٠٨. ترك معبودان باطل در برابر دعوت به توحيد، پرسش انكار آميز مشركان:
إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ.
صافّات (٣٧) ٣٥ و ٣٦
٤٠٩. سؤال انكارى مشركان از يكديگر، درباره پيامبر صلى الله عليه و آله و قرآن:
لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ.
انبياء (٢١) ٣
٤١٠. سؤال انكارآميز مشركان از پيامبر صلى الله عليه و آله در باره وعده عذاب استيصال:
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ بَياتاً أَوْ نَهاراً ما ذا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ أَ ثُمَّ إِذا ما وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ آلْآنَ وَ قَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَ رَبِّي ....
يونس (١٠) ٥٠ و ٥١ و ٥٣
٤١١. حقانيت عذاب ابدى در قيامت، مورد پرسش انكارآميز مشركان:
وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَ رَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ.
يونس (١٠) ٥٣
٤١٢. سؤال انكار آميز مشركان از پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد وعده برپايى قيامت:
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَ لا نَفْعاً ... [٣]
يونس (١٠) ٤٨ و ٤٩
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْفَتْحُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
[١] . مؤمنان طمع داشتند كه اگر معجزات درخواستى وپيشنهادى مشركان آورده شود آنان ايمان خواهند آورد، ولى پيامبر صلى الله عليه و آله به آنان فرمود: شما از كجا مىدانيد كه آنان ايمان خواهند آورد؟ در حالى كه خدا مىداند اينان ايمان نخواهند آورد. (الكشاف، ج ٢، ص ٥٧)
[٢] . ضمير «قالوا» اشاره به يهود است. (مجمعالبيان، ج ١-/ ٢، ص ٢٩٣)
[٣] . فاعل «يقولون» به قرينه سياق، مشركاناند و از پاسخپيامبر صلى الله عليه و آله معلوم مىشود كه از وى سؤال مىكردند