أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى‌ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا. [١]

نساء (٤) ٥١

سجده براى خدا

٤٤. سجده داود عليه السلام، زمينه‌اى براى آمرزش او از سوى خدا:

... وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ‌ ... وَ خَرَّ راكِعاً ...

فَغَفَرْنا لَهُ ذلِكَ‌ ... [٢]

ص (٣٨) ٢٤ و ٢٥

سجده براى خورشيد

٤٥. رواج سجده براى خورشيد، در ميان عدّه‌اى از مردم عصر بعثت:

وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ.

فصّلت (٤١) ٣٧

٤٦. سجده در برابر خورشيد، راه و رسم ملكه سبأ و قومش:

وَجَدْتُها وَ قَوْمَها يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ ....

نمل (٢٧) ٢٤

... لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ ... فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُمْ لا يَسْأَمُونَ.

فصّلت (٤١) ٣٧ و ٣٨

٤٧. سجده براى خورشيد، مورد نهى خدا:

وَجَدْتُها وَ قَوْمَها يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لا يَهْتَدُونَ.

نمل (٢٧) ٢٤

٤٨. سجده براى خورشيد، سبب بازماندن از راه و دين خدا:

نمل (٢٧) ٢٤

٤٩. شيطان، جلوه‌دهنده سجده براى خورشيد، در نظر مردم سبأ:

وَجَدْتُها وَ قَوْمَها يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ‌

[١] . در شأن نزول آيه ذكر شده كه «كعب بن اشرف» به اتّفاق‌گروهى از يهود وارد مكّه شدند تا با مشركان عليه پيامبر صلى الله عليه و آله متّحد شوند. يكى از اهل مكّه به كعب گفت: شرط هم‌پيمانى با شما سجده كردن در مقابل اين دو بت [جبت و طاغوت‌] است. او پذيرفت و سجده كرد. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٩٢؛ روح‌المعانى، ج ٤، جزء ٥، ص ٨٢)

[٢] . گاهى از سجده، به ركوع تعبير مى‌شود. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٧٣٥؛ الكشاف، ج ٤، ص ٨٨)