فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٨٠ - سر در قيامت
لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ.
منافقون (٦٣) ٥
سر درد
٩. امكان سر درد گرفتن، بر اثر نوشيدن شرابهاى دنيايى:
بِأَكْوابٍ وَ أَبارِيقَ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا يُنْزِفُونَ. [١]
واقعه (٥٦) ١٨-/ ١٩
١٠. شرابهاى بهشتى، به دور از هرگونه سردرد و زوال عقل:
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ بِأَكْوابٍ وَ أَبارِيقَ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا يُنْزِفُونَ.
واقعه (٥٦) ١٢ و ١٨ و ١٩
سر در رؤيا
١١. حمل نان بر سر و خوردن پرندگان از آن، رؤياى يكى از همبندان يوسف:
وَ دَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيانِ ... وَ قالَ الْآخَرُ إِنِّي أَرانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزاً تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ....
يوسف (١٢) ٣٦
١٢. تعبير يوسف عليه السلام از رؤياى حمل نان بر سر، به دار كشيده شدن صاحب رؤيا و خوردن پرندگان از سر او:
وَ دَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيانِ ... وَ قالَ الْآخَرُ إِنِّي أَرانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزاً تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ... يا صاحِبَيِ السِّجْنِ ... وَ أَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ ....
يوسف (١٢) ٣٦ و ٤١
سر در قيامت
١٣. سر به زير افكندن مجرمان، از شرمسارى اعمال خود در قيامت:
وَ لَوْ تَرى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ.
سجده (٣٢) ١٢
١٤. ريخته شدن آب داغ و جوشان بر سر اهل شرك، از عذابهاى آنان در قيامت:
هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ فَالَّذِينَ كَفَرُوا ... يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ.
حج (٢٢) ١٩
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ.
دخان (٤٤) ٤٨
١٥. ريخته شدن آب داغ بر سر مشركان، موجب گداخته شدن پوست و درون شكم آنان:
هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ فَالَّذِينَ كَفَرُوا ... يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ.
حج (٢٢) ١٩ و ٢٠
١٦. جدا شدن پوست سر مجرمان، از شدّت شعلههاى آتش دوزخ، در قيامت:
كَلَّا إِنَّها لَظى نَزَّاعَةً لِلشَّوى. [٢]
معارج (٧٠) ١٥ و ١٦
[١] . بهشتيان با خوردن شراب بهشتى نه دچار سردردمىشوند و نه عقل آنان زايل مىگردد، چنان كه شراب دنيايى چنين اثرى دارد. (الميزان، ج ١٩، ص ١٢٢؛ تفسير التحريروالتنوير، ج ١٣، جزء ٢٧، ص ٢٩٨)
[٢] . بنا بر قولى، منظور از «شوى» پوست سر است. (التّحقيق، ج ٦، ص ١٥٣، «شوى»؛ مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٣٤؛ الكشّاف، ج ٤، ص ٦١٠؛ روضالجنان، ج ١٩، ص ٤٠٨)