عبور نمى‌كند. [١] و كسى حتّى فرشتگان و ديگران به‌ ماوراى آن آگاهى ندارند. [٢] مكان آن درخت، در سمت‌ راست عرش، فوق آسمان هفتم است. [٣] در اين مدخل‌ از واژه‌ «سدرةالمنتهى» استفاده شده است.

پوشش سدرةالمنتهى‌

١. «سدرةالمنتهى» در پوششى خاص به هنگام رؤيت جبرئيل از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله در صورت اصلى آن:

وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌ إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى‌. [٤]

نجم (٥٣) ١٣ و ١٤ و ١٦

سدرةالمنتهى از آيات خدا

٢. سدرةالمنتهى، از آيات برتر الهى:

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌ إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ...

لَقَدْ رَأى‌ مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى‌. [٥]

نجم (٥٣) ١٤ و ١٦ و ١٨

سدرةالمنتهى و جبرئيل‌

٣. ديدار دوباره پيامبر صلى الله عليه و آله با جبرئيل با صورت اصليش در كنار «سدرةالمنتهى»:

وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌. [٦]

نجم (٥٣) ١٣ و ١٤

٤. نزول جبرئيل از افق اعلى بر پيامبر صلى الله عليه و آله در سدرةالمنتهى:

وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌ ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى‌ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌.

نجم (٥٣) ٧ و ٨ و ١٤

سدرةالمنتهى و محمّد صلى الله عليه و آله‌

٥. پيامبراكرم صلى الله عليه و آله شاهد برخى از آيات الهى در «سدرةالمنتهى»:

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌ إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ...

لَقَدْ رَأى‌ مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى‌.

نجم (٥٣) ١٤ و ١٦ و ١٨

٦. پيامبر صلى الله عليه و آله و رؤيت دوباره خداوند، در سدرةالمنتهى:

وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌. [٧]

نجم (٥٣) ١٣ و ١٤

[١] . النّهايه، ابن‌اثير، ج ٢، ص ٣٥٣

[٢] . الكشاف، ج ٤، ص ٤٢١

[٣] . روح‌المعانى، ج ١٥، جزء ٢٧، ص ٧٧؛ مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٢٦٥

[٤] . ضمير فاعلى در «رءاه» به پيامبر صلى الله عليه و آله برمى‌گردد و ضمير مفعولى به جبرئيل و «غشيان» هم به معناى احاطه و پوشش است و «ما» موصوله است. (الميزان، ج ١٩، ص ٣١-/ ٣٢)

[٥] . سدرةالمنتهى و صورت جبرئيل از جمله آيات عظامى‌است كه در شب معراج، پيامبر صلى الله عليه و آله مشاهده نمود. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٢٦٦)

[٦] . در صورتى كه ضمير مفعولى «رءاه» به جبرئيل برگرددو مراد از فاعل «رءاه» پيامبر صلى الله عليه و آله باشد. (همان، ص ٢٦٥؛ الميزان، ج ١٩، ص ٣١؛ روح‌المعانى، ج ١٥، جزء ٢٧، ص ٧٧)

[٧] . در صورتى كه ضمير مفعولى «رءاه» به خدا برگردد ومراد از «رؤيت»، رؤيت قلبى باشد. (الميزان، ج ١٩، ص ٣١)