فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢١٧ - سعد بن خولى
سعد بن ابىوقّاص
سعد بن ابىوقاص، از قريش تيره بنىزهره [١] و از نخستين مسلمانان و از اعضاى شوراى شش نفره خلافت بود كه از سوى عمر تعيين شده بود. [٢] بر اساس نقل برخى مفسّران، آيه ٨ عنكبوت (٢٩) درباره وى دانسته شده كه مادرش وى را به شرك ترغيب مىنمود. با نزول آيه، وى از هرگونه گرايش به شرك برحذر داشته شد. [٣] نيز ذيل آيه ١٥ لقمان (٣١) همين گزارش به نقل از خود وى ذكر شده است. [٤] همچنين به نقل از خود او در پى ميگسارى وى و تنى چند از مسلمانان، آيه ٩٠ مائده (٥) نازل شد و ضمن تأكيد بر حرمت شراب، ميگسارى را عملى پليد و شيطانى برشمرد. [٥]
سعد بن خولى
سعد بن خولى، غلام حاطب بن ابىبلتعه، از قبيله
[١] . جمهرة انسابالعرب، ص ١٢٩؛ كتاب النسب، ابنسلام، ص ٢٠٧
[٢] . اسدالغابه، ج ٢، ص ٤٥٢؛ الاصابه، ج ٣، ص ٦١-/ ٦٤؛ المقضب، ص ٤٥
[٣] . جامعالبيان، ج ١١، جزء ٢٠، ص ١٦١؛ مجمعالبيان، ج ٧-/ ٨، ص ٤٣٠
[٤] . الكشاف، ج ٣، ص ٤٩٤؛ تفسير مبهمات القرآن، بلنسى، ج ٢، ص ٣٢٩؛ الدرالمنثور، ج ٦، ص ٥٢١
[٥] . روضالجنان، ج ٧، ص ١٣٨؛ مجمعالبيان، ج ٣-/ ٤، ص ٣٧٠؛ الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ٦، ص ١٨٥